تشنج به حرکات غیرارادی بدن که قابل کنترل نمی باشند و ناشی از اختلال کارکرد اعصاب مغزی می باشند گفته می شود.
صرع به زمانی گفته می شود که تشنج بارها و بارها رخ دهد. به صرع گاهی بیماری تشنجی گفته می شود.
در بیشتر مواقع علت مشخص نمی باشد. در برخی مواقع ناشی از آسیب مغز می باشد و در برخی موارد بصورت ارثی منتقل می شود.
تقریبا از هر 100 نفر یک نفر دچار صرع می شود.
انواع متنوع تشنج وجود دارد و اکثر افراد بیش از یک نوع صرع را نشان می دهند.
شایع ترین نوع تشنج موقعی است که فرد بیهوش می شود و بر روی زمین می افتد و حرکات تند و تیز دارد و گاها فرد ممکن است بی اختیاری ادرار پیدا کند که منجر به خیس شدن شلوارش شود.
بعد از تشنج فرد ممکن است به خواب عمیق برود یا خواب آلود و گیج باشد.
فرد بعد از تشنج صحنه های تشنج و انچه درست قبل از آن اتفاق افتاده است را به یاد نمی آورد.
در انواع دیگر تشنج فرد ممکن است کاملا بیهوش نشود.
گاهی اوقات پزشک با صحبت کردن با شما متوجه صرع می شود در برخی موارد دیگر با دیدن تغییرات نواری در نوار مغزی یا انجام آزمایش خون و اسکن مغز پی به بیماری صرع می برد.
معمولا با دارو درمان می شوند دارودرمانی بر اساس نوع تشنج، دفعات آن، سن بیمار و بیماری زمینه ای در بیمار متفاوت است.
معمولا(نه همیشه) داروها کنترل کننده هستند. از هر 10 نفر 7 نفر با دارو تشنج شان کنترل می شود.
بله در برخی موارد. گاهی ممکن است بدنبال مصرف داروها، احساس خستگی و یا سرگیجه و عدم هماهنگی در فعالیت های روزانه داشته باشید.در برخی موارد اختلال در تمرکز و فکرکردن ایجاد می کنند و در برخی موارد منجر به تاری دید می شوند.
دکتر فاطمه دهقانی فیروزآبادی
پزشک عمومی