آخـریــن مطالب «زنان و زایمان»



پرولاپس لگن چیست؟

پرولاپس لگن چیست؟

موقعی که ارگان های لگنی مانند رحم، مثانه و یا روده بزرگ از قسمت واژن ایجاد برآمدگی کند یا مانند یک کیسه یا برآمدگی از واژن خارج شود.

 

چگونه می توان متوجه شد که پرولاپس لگنی دارم؟

اکثر زنان از پرولاپس خود اطلاعی ندارند. برخی احساس فشار یا احساس برآمدگی (خارج شونده از واژن )را دارند. پزشک شما معاینه پرولاپس را در حالت دراز کشیده یا ایستاده انجام می دهد و از شما می خواهد برای معاینه دقیق تر به واژن خود زور وارد کنید(مثل هنگامی که می خواهید ادرار یا مدفوع را دفع کنید).

 

 علت پرولاپس چیست؟

فاکتورهای زیادی وجود دارد که موجب پرولاپس لگنی می شود:

  1. زایمان با آسیب به ماهیچه و لیگامان های لگنی
  2. سرفه زیاد
  3. یبوست
  4. چاقی
  5. سابقه هیسترکتومی

 

چگونه می توان از پرولاپس لگنی جلوگیری کرد؟

  1. نگهداشتن وزن مناسب
  2. جلوگیری از یبوست و سرفه مزمن

 

درمان پرولاپس چیست؟

اگر پرولاپس شمارا اذیت نمی کند و شما مشکلی در دفع ادار و مدفوع ندارید شما نیاز به درمان ندارید.

اگر شما در حمام رفتن مشکل دارید و یا پرولاپس شما شدید می باشد استفاده از وسیله کمکی پساری می تواند کمک کننده باشد.پساری وسیله است که در داخل واژن قرار داده می شود تا ارگان های رحمی را در محل خود نگه دارد.

 

در مورد پساری چه چیزهایی را باید بدانیم؟

انواع و اندازه های متفاوتی دارد.

پزشک شما راحتترین نوعی که برای شما مناسب است را انتخاب می کنند که شما به راحتی بتوانید کار کنید، بایستید، بنشینید، راه بروید و در موقع دستشویی رفتن مشکلی نداشته باشید.

وقتی پساری برای شما تعبیه شد باید یک یا دو هفته بعد جهت پیگیری از لحاظ معاینه و بررسی عملکرد پساری مراجعه کنید.

سپس پزشک شما به شما می گوید جلسه مراجعه بعدی(جهت بررسی پساری و پاسخ به سوالات شما) چه موقع می باشد.

بیشتر مواقع می توانید خودتان پساری را بیرون آورده و با آب و صابون شسته و مجدد آنرا خودتان تعبیه کنید. برخی از انواع پساری ممکن است نیاز باشد توسط پزشک خارج شده و شسته شوند.

پزشک شما در برخی موارد کرم داخل واژنی تجویز می کند تا ترشحات واژنی را درمان و در برخی موارد پیشگیری کند.

در موقع رابطه جنسی پساری می تواند در جایگاهش بماند.

 

در صورت رویت موارد زیر پزشک خود را مطلع سازید:

  1. ترشح واژنی
  2. خونریزی از واژن
  3. مشکل در دفع ادرار و مدفوع
  4. عدم توانایی در نگه داشتن و مراقبت از پساری(در موارد سکته مغزی یا ارتریت)

 

تمرینات ورزشی کگل چگونه هستند؟

نوعی تمرینات ورزشی هستند که منجر به تقویت عضلات لگنی می شوند.

پزشک شما می تواند به شما انجام آن را اموزش دهد به گونه ای که شما برای 5 ثانیه به واژن خود فشار وارد می کنید(مثل مواقعی که ادرار دارید) و سپس 5 ثانیه استراحت می کنید. این اقدام را 15 تا 20 بار در روز تکرار کنید.

این تمرین را در هر مکانی و وضعیتی می توان انجام داد شامل:

  1. تماشای تلویزیون
  2. رانندگی
  3. آشپزی کردن
  4. خوابیدن در رختخواب

تمرینات کگل در درمان بی اختیاری ادراری هم موثر می باشد در نوعی از بی اختیاری که شما در موقع سرفه یا عطسه کردن بی اختیار، ادرار دفع می کنید و یا قادر به نگه داشتن ادرار در مواقع اورژانسی نیستید و قبل از رسیدن به دسشویی ادرار می کنید. گزینه های دیگر در درمان بی اختیاری ادراری شامل جراحی می باشد.

 

دکتر فاطمه دهقانی فیروزآبادی
پزشک عمومی

 

منبع

ادامه مطلب

تست‌های تشخیص بارداری

تست‌های تشخیص بارداری

امروزه بانوان دوست دارند حتّی زودتر از مراجعه به آزمایشگاه از نتیجۀ تست بارداری خود مطمئن شوند، درحالی‌که در زمان‌های قدیم معمولاً چند ماه پس از بارداری، افراد از بارداری خود مطّلع می‌شدند و یقین پیدا می‌کردند که باردارند.

انواع تست‌های تشخیص بارداری

  • تست‌‌های ادراری
  • تست‌‌های خون

تست ادراری

یکی از روش‌‌های سریع و راحت برای بررسی حاملگی استفاده از تست‌‌های ادراری است که خانم‌ها معمولاً دو روز بعد از عقب افتادن عادت ماهانه، با اولین ادرار صبح‌گاهی از نتیجۀ آن مطلع خواهند شد. استفاده از تست ادراری بسیار آسان است و هر خانمی می‌تواند آن را به‌راحتی انجام دهد.

تست خون

آزمایش خون یکی از قطعی‌ترین و سریع‌ترین روش‌‌های تشخیص بارداری است که توسط پزشک انجام می‌شود. دقت تشخیص آزمایش خون بسیار بالاتر از تست‌‌های ادراری است و حاملگی را 6 تا 8 روز پس از تخمک‌گذاری نشان می‌دهد. معمولاً خانم‌ها برای تشخیص بارداری از تست ادرار و برای تأیید حاملگی از آزمایش خون استفاده می‌کنند.

نحوۀ تشخیص تست‌‌های بارداری

معمولاً در تست‌‌های بارداری از بررسی هورمون گنادوتروپین جفتی انسان یا HCG استفاده می‌شود. این هورمون 4 تا 7 روز پس از جایگزین شدن جنین در رحم بالا می‌رود و قابل ارزیابی در خون می‌شود. اگر تست خون زود انجام شود، می‌تواند منفی کاذب گزارش شود. بهترین زمان انجام آزمایش، صبح ناشتا است که غلظت خون بالاتر است و آزمایش بهتر می‌تواند غلظت هورمون را نشان دهد. برای نتیجۀ دقیق، بهترین زمان یک هفته بعد از تأخیر قاعدگی است که با اطمینان می‌توان درمورد مثبت یا منفی بودن آزمایش تصمیم گرفت.

درصورتی‌که حاملگی طبیعی نباشد و رشد جنین مناسب نباشد، یا حاملگی در خارج از رحم باشد، میزان بالا رفتن هورمون جفتی کم‌تر از حد طبیعی است. در حالت طبیعی معمولاً در طی 48 ساعت میزان خونی این هورمون باید دو برابر شده باشد.

 

دکتر مهری نصیری
جراح و متخصص زنان، زایمان و نازائی

ادامه مطلب

مدیریت مشکلات حاد پزشکی در بیمار باردار:

مدیریت مشکلات حاد پزشکی در بیمار باردار:

خانم های باردار در دوران بارداری جهت موارد حاد و شایع به پزشکان خود مراجعه می کنند.
این شرایط حاد ممکن است در اثر حاملگی (مسائل مربوط به بارداری) ایجاد شوند و یا در دوران بارداری بدتر شوند (مسائل تشدید شده ناشی از بارداری) و یا نیاز به توجه بیشتر در دوران بارداری به خاطر احتمال آسیب به مادر و جنین باشد.

پزشکان در مراکز درمانی باید آگاه به تشخیص های افتراقی در بیماری های مرتبط و غیرمرتبط با مسائل زنان و زایمان در دوران بارداری باشند.

پزشک خانواده می تواند مشکلات غیرمرتبط با زنان و زایمان را در بیماران باردار ارزیابی و درمان کند و بیماران باردار با مشکلات زنان و زایمان را به پزشکان متخصص زنان و زایمان ارجاع دهند.

بررسی علائم و نشانه های هشداردهنده، ضمن توجه به سن بارداری، و در نهایت تصمیم گیری مشترک بین پزشک و بیمار، یک رویکرد طبقه بندی شده در بیمار باردار است.

اصلاح شیوه ی زندگی، ایمن ترین و اولین خط درمان در بیماران باردار با مسائل گوارشی و حالت تهوع و استفراغ محسوب می شود، سپس روش های درمانی کم خطر مانند ویتامین ب6 (پیریدوکسین) و داکسیلامین جهت حالت تهوع و آنتی اسیدهای غیر سالیسیلاتی (ترکیبات بیسموت سالیسیلات دار هستند) برای ریفلاکس معده استفاده می شود.

سایر شرایط رایج در دوران بارداری با روش های کم خطر شامل موارد زیر است:

استفاده از آنتی هیستامین ها یا استروئیدهای موضعی برای ضایعات پوستی، سفالوسپورین های نسل اول یا آموکسی سیلین برای عفونت ادراری، فیزیوتراپی و استامینوفن برای کمردرد و سردرد.

 

دکتر فاطمه دهقانی فیروزآبادی
پزشک عمومی

دکتر بابک قلعه باغی
فوق تخصص آلرژی و ایمونولوژی بالینی

 

منبع

ادامه مطلب

فلج مغزی چیست؟

فلج مغزی چیست؟

فلج مغزی (CP) به گروهی از اختلالات مغزی و دستگاه عصبی گفته می شود که در بدو تولد و سنین بسیار پایین به وجود می آیند و وضعیت حرکت بدن، حفظ تعادل و عملکرد عضلات فرد را مختل می کند. فلج مغزی  در کودکان می تواند سبب کاهش قدرت و ضعف یا سفتی بیش از حد در عضلات شود. همچنین عدم توانایی در راه رفتن، نشستن، غلتیدن یا چهار دست و پا رفتن از علایم این بیماری در کودکان است.

فلج مغزی می تواند خفیف یا شدید باشد. کودکان مبتلا به فلج مغزی خفیف نقص حرکتی دارند و برای حرکت به کمک احتیاج دارند و اختلال دیگری نخواهند داشت. اما کودکان مبتلا به فلج مغزی شدید قادر به راه رفتن و تکلم نیستند و نیاز به مراقبت شدید و مادام العمر دارند.

 

به طور کلی 3  نوع فلج مغزی وجود دارد:

  • اسپاستیک (Spastic): رایج ترین شکل فلج مغزی است. بیماران مبتلا به این نوع فلج مغزی عضلات منقبض دارند و حرکت در آن ها بسیار دشوار است. با توجه به نوع و شدت بیماری ممکن است فقط یک طرف بدن، فقط پاها یا کل بدن تحت تاثیر قرار بگیرد.
  • دیسکینتیک (Dyskinetic): کودکان مبتلا به این نوع از فلج مغزی هماهنگی عضلانی کمی دارند. ممکن است حرکت خیلی آهسته یا خیلی سریع داشته باشند. این نوع فلج مغزی کل بدن را تحت تاثیر قرار می دهد.
  • آتاکسیک (Ataxic): کمترین درصد فلج مغزی مربوط به این نوع است که بر تعادل، هماهنگی بدن و درک عمیق تاثیر می گذارد.
  • فلج مغزی ترکیبی: اگر کودک علائم بیش از یک نوع فلج مغزی را نشان دهد.

 

بسیاری از کودکان مبتلا به فلج مغزی مشکلات دیگری نیز دارند. برخی از رایج ترین آنها عبارتند از:

  • ناتوانی ذهنی یا مشکلات یادگیری
  • تشنج
  • کندی رشد و نمو
  • ناهنجاری های ستون فقرات
  • کاهش بینایی و شنوایی
  • اختلال در تکلم
  • عفونت ها و بیماری های طولانی مدت

 

علائم فلج مغزی:

كودكان مبتلا به فلج مغزی علایم متفاوتی دارند که با گذشت زمان ثابت است و بدتر نمی شود که شامل موارد زیر است:

  • سفتی یا نرمی بیش از حد عضلات
  • حرکات کنترل نشده
  • عدم هماهنگی
  • اختلال در راه رفتن (ممکن است یک پا روی زمین کشیده شود)
  • اختلال در انجام کارهای دقیق مانند نوشتن یا بستن دکمه ها
  • اختلال در صحبت کردن
  • اختلال در غذا خوردن یا بلعیدن
  • سستی بیش از حد بدن
  • تشنج

 

علائم فلج مغزی معمولاً در چند ماه اول زندگی کودک بروز می کند. رشد و یادگیری کودکان سالم مانند نشستن، خزیدن، چرخیدن و راه رفتن در مراحل خاصی از زندگی اتفاق می افتد اما کودکان مبتلا به فلج مغزی نمی توانند  در این زمان ها به درستی این کارها را انجام دهند و در زمان عادی به رشدی که باید برسند نمی رسند.

 

چه عواملی سبب ایجاد فلج مغزی می شود

فلج مغزی در اثر رشد غیر طبیعی مغز یا آسیب دیدگی آن ایجاد می شود. آسیب مغزی ممکن است پیش از تولد، در زمان تولد یا در چند سال اول زندگی رخ دهد. در بیشتر موارد فلج مغزی در بدو تولد ایجاد می شود.

مغز به طور معمول پیام هایی را برای بدن ارسال می کند که دقیقاً چگونه و چه زمانی باید حرکت کند. در کودکان مبتلا به فلج مغزی، بخشی از مغز که این پیام ها را صادر می کند آسیب دیده است. این امر بر نحوه مکالمه، حرکت و راه رفتن تاثیر می گذارد.

در هنگام بارداری عفونت های خاصی در مادر مانند سرخجه یا آبله مرغان، خطر آسیب مغزی در کودک در حال رشد را افزایش داده و باعث ایجاد فلج مغزی می شود. عدم رشد کافی مغز جنین در رحم نیز باعث ایجاد فلج مغزی می شود که پزشکان هنوز دلیل مشخصی برای آن ندارند. در بعضی موارد قرار گرفتن مادر در معرض مواد سمی خاصی سبب ایجاد این اتفاق می شود.

کمبود اکسیژن در مغز نوزاد هنگام زایمان سخت، یرقان شدید درمان نشده به مدت طولانی پس از تولد، مننژیت با ایجاد التهاب غشاهای اطراف مغز و نخاع، آنسفالیت ویروسی با ایجاد التهاب بافت مغزی و آسیب دیدگی مغز در اثر حوادث، تصادف یا صدمات جسمی طی چند ماه اول زندگی، از عوامل ایجاد کننده فلج مغزی هستند.

در بسیاری از موارد علت اصلی فلج مغزی ناشناخته می ماند.

 

عوامل خطر

برخی موارد می تواند خطر ابتلا به فلج مغزی را در نوزاد افزایش دهند که شامل موارد زیر است:

  • عفونت مانند سرخجه در مادر باردار
  • مشکلات گردش خون در مغز پیش از تولد
  • رشد غیر طبیعی مغز
  • تولد زودرس یا کمبود وزن هنگام تولد
  • به دنیا آمدن کودک از طریق پا
  • زایمان دشوار و به دنیا آمدن چند نوزاد باهم
  • قرار گرفتن مادر باردار در معرض مواد سمی
  • یرقان شدید نوزاد
  • ایجاد عفونت در نوزاد پس از تولد مانند مننژیت باکتریایی
  • صدمه به سر نوزاد پس از تولد

 

فلج مغزی چگونه تشخیص داده می شود؟

فلج مغزی اغلب در دو سال اول زندگی نوزاد تشخیص داده می شود. پزشک عضلات، وضعیت بدن و واکنش های نوزاد را بررسی و درباره رشد جسمی فرزندتان سوال هایی خواهد کرد. بعلاوه رشد و نمو نوزاد را بررسی می کند. با توجه به علایم اولیه، پزشک تعدادی از آزمایشات تشخیصی از جمله سی تی اسکن یا MRI را برای شناسایی مناطق آسیب دیده مغز انجام می دهد. همچنین این آزمایشات به پزشک کمک می کنند تا تشخیص دهد که علایم فرزندتان ناشی از فلج مغزی است یا یک بیماری دیگر.

فلج مغزی کودکانی که علائم خفیف تری دارند ممکن است تا 4 یا 5 سالگی تشخیص داده نشود.

 

آیا می توان از ایجاد فلج مغزی جلوگیری کرد؟

فلج مغزی نتیجه عوارضی هستند که در دوران بارداری یا پس از تولد ایجاد می شوند و پیشگیری از آن راحت نیست. بهترین راه برای پیشگیری، اتخاذ تدابیری برای کاهش عوامل خطر است که شامل موارد زیر می باشد:

 

  • حفظ سلامت جسمی در دوران بارداری: برخورداری از یک رژیم غذایی سالم ، ورزش و استراحت زیاد.
  • مصرف اسید فولیک: جهت جلوگیری از تولد زودرس همراه با فلج مغزی.
  • مراجعه به پزشک در تمام وقت های تعیین شده توسط پزشک پیش از تولد: پزشک خود را از سالم بودن وضعیت جسمانی خود مطلع سازید.
  • پرهیز از عادت های ناسالم: شامل مصرف الکل، استعمال دخانیات و مواد مخدر.
  • مشاهده زردی پس از تولد نوزاد: یرقان درمان نشده می تواند منجر به فلج مغزی شود.
  • واکسیناسیون کامل کودک: برخی بیماری های قابل پیشگیری مانند سرخجه می توانند باعث بروز فلج مغزی شوند.
  • پیشگیری از صدمات یا حوادث احتمالی: هنگام مسافرت، فرزند خود را در صندلی عقب و با ایمنی کامل بنشانید. از تکان دادن نوزاد اجتناب کنید زیرا باعث آسیب به مغز و ایجاد فلج مغزی می شود. مطمئن شوید کسی که نوزاد شما را نگه داشته است مورد اعتماد است و و به فرزند شما آسیب نمی رساند.

 

درمان فلج مغزی:

درمان خاصی برای این بیماری وجود ندارد. اگر فرزند شما مبتلا به فلج مغزی است پزشک با ایجاد یک برنامه درمانی به نحو مطلوبی وضعیت و حرکات بدنی را بهبود می بخشد. روش های درمانی عبارتند از :

  • فیزیوتراپی: ورزش و تمرین عضلات به فرزندتان در حفظ تعادل، انعطاف پذیری، هماهنگی و قدرت کمک می کند. کودک می آموزد تا از وسایل کمکی مانند عصا، آتل، بریس یا صندلی چرخ دار برای حرکت استفاده کند.
  • گفتاردرمانی: متخصص گفتاردرمانی می تواند به فرزندتان در صحبت یا زبان اشاره، بلع و خوردن غذا کمک کند.
  • کاردرمانی: کودک شما در کاردرمانی می آموزد که چگونه از خود مراقبت کند و به انجام فعالیت های روزمره خود در خانه یا مدرسه بپردازد و مهارت های حرکتی مانند نوشتن را به خوبی یاد بگیرد.
  • مصرف دارو: پزشک برای کاهش سفتی عضلات، داروهای شل کننده عضلانی را تجویز می کند. اگر فرزند شما دچار تشنج می شود پزشک داروی ضد تشنج را پیشنهاد کند.
  • جراحی: ممکن است کودک دچار سفتی بیش از حد در ماهیچه و تاندون های بازو و پا شود که پزشک برای بهبود این موارد عمل جراحی را توصیه می کند.

 

زندگی همراه با فلج مغزی:

بسیاری از بیماران مبتلا به فلج مغزی در طول زندگی خود در حال معالجه مداوم هستند و برای کمک به معالجه خود از دستگاه های تثبیت کننده بدن مانند آتل، بریس، صندلی های مخصوص، واکر و اسکوتر برقی استفاده می کنند. همچنین دستگاه های کمکی بسیاری مانند رایانه، نرم افزار، صدا ساز و کتاب های عکس (جهت کمک به ارتباطات)، برای کمک به افردا مبتلا به فلج مغزی و سایر بیماری های ناتوان کننده تولید شده اند.

بسیاری از والدین داروهای مکمل و جایگزین به فرزندان خود می دهند.گرچه سازمان غذا و دارو (FDA) این روش های درمانی را تأیید نکرده است اما برخی والدین نتایج مثبتی را گزارش کرده اند. برخی از روش های درمانی جایگزین عبارتند از:

  • درمان با اکسيژن هایپربار
  • تحریک الکتریکی
  • استراتژی های یادگیری تخصصی
  • درمان با سلولهای بنیادی

 

سؤالاتی که باید از پزشک خود بپرسید

  • در جامعه خود از کجا می توانم کمک و پشتیبانی بگیرم؟
  • آیا فرزند من می تواند به مدرسه برود؟
  • به چه نوع تجهیزات ویژه ای نیاز دارم؟
  • آیا فرزند من می تواند یاد بگیرد که چگونه صحبت کند؟
  • آیا فرزند من می تواند بدون کمک راه برود؟
  • آیا فرزند من می تواند زندگی مستقلی داشته باشد؟

 

سیده طاهره میرصالحی
کارشناس زیست شناسی و کارشناس ارشد بیوشیمی

دکتر بابک قلعه باغی
فوق تخصص آلرژی و ایمونولوژی بالینی

 

منبع

ادامه مطلب

بیوپسی آندومتر چیست؟

بیوپسی آندومتر چیست؟

بیوپسی آندومتر روشی ایمن و مؤثر جهت بررسی بافت دیواره رحم است. در این روش یک لوله پلاستیکی نازک به نام سوند داخل رحم قرار می گیرد و مقدار کمی از بافت رحم جدا می شود. این روش بهتر از روش قدیمی کورتاژ برای نمونه برداری است.

 

دلیل انجام بیوپسی آندومتر

برای بررسی خونریزی غیر طبیعی رحم، خونریزی بعد از یائسگی یا تشخیص سلول های سرطانی در دیواره رحم از این روش استفاده می شود. زنانی که در معرض خطر بیشتر ابتلا به سرطان آندومتر مانند سرطان کولورکتال غیر پولیپوز ارثی (سندرم لینچ) قرار دارند لازم است به طور مرتب بیوپسی آندومتر انجام دهند. مدت زمان  انجام این روش کمتر از آزمایش معمول نازایی است.

 

آیا بیوپسی آندومتر دردناک است؟

قرار دادن لوله پلاستیکی در داخل رحم می تواند باعث ناراحتی و درد شود. برای کاهش درد می توانید 30 تا 60 دقیقه قبل ازبیوپسی داروهایی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن مصرف کنید. بعلاوه پزشک ممکن است از داروی بی حسی استفاده کند. این عمل فقط چند دقیقه طول می کشد و اکثر زنان می توانند به خوبی درد را تحمل می کنند.

 

خطرات بیوپسی آندومتر

ممکن است به مدت چند روز دچار خونریزی واژن شوید. اگر باردار هستید نباید بیوپسی آندومتر انجام دهید. شما باید قبل از این عمل پزشک را از بارداری خود مطلع سازید زیرا نمونه برداری ممکن است عاملی برای سقط جنین باشد.

احتمال اندکی وجود دارد که زنان به عفونت رحم یا عفونت لوله های تخمدانی (فالوپ) مبتلا شوند. ممکن است کاتتر (لوله پلاستیک) در دیواره رحم سوراخ ایجاد کند. اگر 24 ساعت پس از انجام این عمل دچار تب، گرفتگی عضلانی، شکم درد و خونریزی های شدیدتر از دوران قاعدگی شدید حتما به پزشک خود اطلاع دهید.

 

 نمونه جدا شده از بافت رحم چگونه بررسی می شود

متخصص آسیب شناسی سلول های بافتی را در زیر میکروسکوپ از نظر سالم یا سرطانی بودن بررسی می کند و پزشک  مربوطه نتایج بررسی بافت را به شما اطلاع می دهد.

 

پس از بیوپسی آندومتر

  • برای کاهش ناراحتی یا درد با توصیه پزشک می توانید ایبوپروفن ، ناپروکسن یا استامینوفن مصرف کنید.
  • می توانید پس از عمل به منزل خود بازگردید مگر اینکه پزشک درمان های بیشتری را برای تکمیل روند درمانی در مطب تجویز کند.
  • خونریزی های واژینال یا لکه بینی پس از بیوپسی شایع است. اگر خونریزی شدید دارید به پزشک مراجعه کنید.
  • ممکن است به احتمال کمی عفونت ایجاد شود. در صورت وجود درد در شکم یا واژن یا ترشحات بدبوی واژن به پزشک مراجعه کنید.

 

سیده طاهره میرصالحی
کارشناس زیست شناسی و کارشناس ارشد بیوشیمی

دکتر بابک قلعه باغی
فوق تخصص آلرژی و ایمونولوژی بالینی

 

منبع

ادامه مطلب

غربالگری آنوپلوئیدی جنینی

غربالگری آنوپلوئیدی جنینی

آنوپلوئیدی چیست؟

کروموزوم ها حاوی مقادیر زیادی مواد ژنتیکی هستند که توسط آن ساختار یک انسان شکل می گیرد. آنوپلوئیدی (Aneuploidy) زمانی اتفاق می افتد که نوزاد تعداد یک یا چند کروموزوم بیشتر یا کمتر از حالت طبیعی داشته باشد و این مساله می تواند بیماری های مربوط به اختلالات کروموزومی مانند سندرم داون را ایجاد کند.

 

تست های غربالگری آنوپلوئیدی چیست؟

آزمایشات غربالگری اطلاعاتی در مورد خطر ابتلا به اختلالات کروموزومی جنین را ارائه می دهد. برخی از این تست ها مشکلات مربوط به مغز یا ستون فقرات جنین را مشخص می کنند. انجام این آزمایشات اختیاری است و پزشک در تصمیم گیری آن به شما کمک می کند.

 

روش انجام غربالگری

معمولاً از هفته دهم بارداری به بعد آزمایش غربالگری شروع می شود. برخی از تست های غربالگری با توجه به سلامت جنین و نوع روش انتخابی در سه ماهه اول، برخی در سه ماهه دوم و برخی در هر دو انجام می شود.
روش های مختلفی برای انجام غربالگری وجود دارد. یکی از این روش ها سونوگرافی است. در این روش با استفاده از امواج صوت ضخامت مایع زیر پوست گردن جنین اندازه گیری می شود. اگر ضخامت این قسمت نرمال نباشد احتمالاً جنین اختلال کروموزومی دارد. در این صورت پزشک آزمایش خون تجویز می کند تا بررسی های بیشتری انجام دهد. آزمایش غربالگری فقط می تواند مشخص می کند که جنین شما در معرض اختلالات کروموزومی است یا خیر و روش تشخیصی قطعی نیستند.

 

چگونه می توانم آنوپلوئیدی فرزندم را تشخیص دهم

اگر آزمایش غربالگری شما نقص کروموزومی جنین را نشان داد پزشک آزمایشات بیشتری تجویز می کند. دو روش تستی در تشخیص نقص های کروموزومی دقت بالایی دارند و انجام آن ها ریسک کمتری در سقط جنین دارد و توسط متخصص انجام می شوند.
یکی از آن ها آزمایش آمنیوسنتز (Amniocentesis) است که طی آن مقدار کمی از مایع آمنیون با استفاده از سرنگ گرفته می شود و مورد بررسی ژنتیکی قرار می گیرد.
آزمایش دیگر نمونه گیری از پرزهای جفتی یا Chorionic villus sampling است که در آن پزشک لوله ای باریک را وارد جفت می کند و نمونه کوچکی از سلول یا پرزهای جفت را برمی دارد. این آزمایش در اوایل بارداری زودتر از روش آمنیوسنتز قابل انجام است.

 

سیده طاهره میرصالحی
کارشناس زیست شناسی و کارشناس ارشد بیوشیمی

دکتر بابک قلعه باغی
فوق تخصص آلرژی و ایمونولوژی بالینی

 

منبع

ادامه مطلب