آخـریــن مطالب «زندگی سالم»



پروبیوتیک چیست؟

پروبیوتیک چیست؟

پروبیوتیک ها به ارگانیسم های زنده ای(باکتری و مخمرها) گفته می شوند که برای بهبود سلامت لازم هستند.

چرا باید از پروبیوتیک ها استفاده کنم؟

بدن ما محل زندگی هزاران ارگانیسم می باشد و تنوع مناسب این موجودات عامل سلامتی بدن مان می باشد. انواع متفاوت میکروارگانیسم ها مسئول کارهای متفاوتی هستند. تعدادی از آن ها بوسیله ی مبارزه با ارگانیسم های ایجاده کننده بیماری از ما محافظت می کنند. برخی از این ارگانیسم ها با سلولهای ایمنی جهت کنترل التهاب و جلوگیری از واکنش های آلرژیک تعامل میکند.

ارگانیسم های زنده سالم و حافظ سلامتی ما توسط غذاهای خاصی که ما می خوریم همزمان با ما تغذیه می شوند. در برخی مواقع (مانند مصرف آنتی بیوتیک ها یا داشتن اسهال) تعداد این ارگانیسم ها کم می شود که در این مواقع با مصرف پروبیوتیک ها میتوان تعداد این ارگانیسم های محافظتی را افزایش داد.

 

کدام یک از مشکلات گوارشی با پروبیوتیک ها بهبود می یابد؟

پروبیوتیک ها در موارد اسهال های ناشی از مصرف آنتی بیوتیک اسهال های ناشی از کلستریدیوم دیفیسیل کولیت السراتیو سندرم روده تحریک پذیر می تواند موثر باشد. هم چنین در مشکلات کولیت در نوزادان نیز موثر می باشد.

 

کدام یک از مشکلات گوارشی با پروبیوتیک ها بهبود نمی یابد؟

پروبیوتیک ها در مواردی که بیمار پانکراتیت یا بیماری کرون دارد موثر نمی باشند.

 

کدام یک از انواع پروبیوتیک ها موثرتر می باشند؟

بیفیدوباکتریوم، لاکتوباسیل، لوکونوستوک، ساکارومیس، بولاردی و استرپتوکوک.

 

خطرات مصرف پروبیوتیک چیست؟

پروبیوتیک ها برای اکثر افراد بی خطر محسوب می شوند( نوزادان، کودکان، بزرگسالان و افراد مسن). اما ممکن است در افراد با سابقه سرطان و یا نقص سیستم ایمنی منجر به عفونت های خونی شدید شوند.

 

به چه چیزهایی در هنگام خرید پروبیوتیک ها باید توجه کنم؟

سه چیز مهم است:

  1. تنوع:  پروبیوتیک با انواع مختلف ارگانیسم ها گزینه ی بهتری است نسبت به یک نوع ارگانیسم.
  2. دوز: اندازه گیری براساس واحدهای تشکیل دهنده کلونی می باشد.شما باید حداقل 10 میلیارد واحد تشکیل دهنده کلونی در هرگونه را انتخاب کنید.
  3. نحوه مصرف: کپسول های پروبیوتیک منجر به افزایش لود پروبیوتیک در روده شما می شوند. انواع دیگر پروبیوتیک شامل پودر کپسول ژلاتینی لثه ای مایعات و موادغذایی مثل ماست می باشند. از روش مصرفی که آسان تر و راحت تر(جهت استفاده مرتب و منظم) می باشد استفاده کنید.

 

دکتر فاطمه دهقانی فیروزآبادی
پزشک عمومی

 

منبع

ادامه مطلب

مراقبت از بیماران در زندان

مراقبت از بیماران در زندان

زندانیان تعداد قابل توجهی از جمعیت جوامع را تشکیل می دهند که بیشتر آن ها شامل مردان جوان، اقلیت های نژادی و قومی و افراد دارای سطح اقتصادی و اجتماعی پایین هستند.

زندانیان بیشتر دچار بیماری های زیر می شوند:

  1. بیماری های روانی
  2. بیماری های واگیردار
  3. اختلالات مصرف مواد مخدر
  4. بیماری های مزمن

انجمن پیشگیری از بیماری ها توصیه به بررسی موارد زیر در زندانیان می کند:

  1. عفونت ایدز
  2. هپاتیت سی
  3. سیفلیس
  4. عفونت سل نهفته
  5. عفونت کلامیدیایی و سوزاک در خانم هایی که از نظر جنسی فعال هستند

 

جهت زندانیان هم چنین باید غربالگری از لحاظ مسائل روانپزشکی و اختلالات مصرف مواد مخدر صورت گیرد.

در صورت لزوم درمان باید جهت تمام بیماری های مزمن ادامه یابد.

زندانیان باید قبل از آزادی از بازداشتگاه، به منظور پیگیری جهت مراقبت های پزشکی و درمان سوء مصرف مواد مخدر به ارگان های مربوطه ارجاع داده شوند.

یک رویکرد منظم برای مراقبت های فوری، روتین و اقدامات پیشگیرانه جهت زندانیان پس از آزادی از زندان، موجب ایجاد محیط و جامعه سالم تر می شود.

 

 

دکتر فاطمه دهقانی فیروزآبادی
پزشک عمومی

دکتر بابک قلعه باغی
فوق تخصص آلرژی و ایمونولوژی بالینی

 

منبع

ادامه مطلب

هیپوترمی چیست؟

هیپوترمی چیست؟

هیپوترمی یک بیماری عمومی است و زمانی رخ می دهد که یک فرد برای مدت طولانی در معرض سرما قرار بگیرد. میانگین دمای طبیعی بدن 37 درجه سانتی گراد است. هیپوترمی زمانی رخ می دهد که دمای بدن به زیر 35 درجه برسد. حتی دمای محیطی بالاتر از 4 درجه نیز سبب هیپوترمی می شود. هیپوترمی معمولا به دلیل خیس شدن، عرق کردن یا افتادن در آب سرد رخ می دهد. ممکن است فرد متوجه فاجعه ای که در حال اتفاق افتادن است نباشد و فرصت اقدامات حیاتی را از دست بدهد. هیپوترمی در صورت عدم بهبودی سبب حمله قلبی، آسیب کبدی، نارسایی کلیه و یا مرگ می شود.

هیپوترمی با سرمازدگی متفاوت است. هنگام وقوع هیپوترمی سرمازدگی نیز می تواند ایجاد شود. در سرما زدگی بخش هایی از بدن در مواجه با سرما آسیب می بینند. بینی، گوش، انگشتان دست و پا از اندام های مستعد سرمازدگی هستند. علایم شامل احساس بی حسی، سفتی و تغییر رنگ پوست به سفید یا خاکستری مایل به زرد در محل آسیب دیده است و در طولانی مدت صدمات شدیدتری به بدن وارد شده یا گاهی به قطع عضو ختم می شود. در هر صورت هیپوترمی نیز مشکل جدی ای است و نیاز فوری به مراقبت های پزشکی دارد.

 

علایم هیپوترمی

علایم هشدار دهنده عبارتند از:

  • لرزش شدید
  • کند شدن حرکت
  • تکلم نامفهوم
  • خستگی و کمبود انرژی ناگهانی
  • از دست دادن هوشیاری و سردرگمی
  • از دست دادن حافظه و تمرکز
  • پوست به رنگ قرمز روشن و سرد (در محله پیشرفته تر به رنگ آبی روشن)
  • تنفس و ضربان قلب آرام و کوتاه

تشخیص این علایم در نوزادان و افراد مسن دشوار است.

 

چه عواملی باعث هیپوترمی می شود؟

هیپوترمی در اثر افت دمای بدن ایجاد می شود. در این هنگام بدن با استفاده از انرژی ذخیره شده در خود سبب تولید گرما می شود تا جایی که دیگر امکان گرم شدن وجود نداشته باشد. شرایط متفاوتی برای وقوع این حالات وجود دارد.

 

هیپوترمی حاد

زمانی رخ می دهد که دمای بدن به طور ناگهانی کاهش یابد مانند افتادن در آب سرد، خیس شدن ناگهانی یا ماندن در هوای سرد. کوهنوردان، شکارچیان، بی خانمان ها و افرادی که برای مدت طولانی در معرض سرما قرار می گیرند از جمله افراد در معرض خطر هستند.

 

هیپوترمی مزمن

هنگامی که دمای بدن در طول یک بازه زمانی کاهش پیدا کند هیپوترمی مزمن اتفاق می افتد. افراد سالخورده و نوزادان که دیر تر گرم می شوند و افراد کم درآمدکه لباس گرم یا مناسبی در اختیار ندارند، با قرار گرفتن در معرض سرما به مدت طولانی، دچار هیپوترمی مزمن می شوند.

 

هیپوترمی ناشی از خستگی

هنگامی که بدن قدرت کافی برای تولید گرما نداشته باشد، دچار افت دما می شود. افراد بیمار و کسانی که داروهای متفاوتی مصرف می کنند در معرض خطر هستند.

 

هیپوترمی بعد از جراحی

حفظ دمای مناسب بدن پس از بیهوشی دشوار است و هنگامی که دمای بدن پس از عمل جراحی در بیمارستان کاهش یابد هیپوترمی ایجاد می شود.

 

هیپوترمی چگونه تشخیص داده می شود؟

اگر گمان می کنید شخصی دچار هیپوترمی شده درجه حرارت بدن او را اندازه بگیرید. دمای بدن کمتر از 35 درجه سانتی گراد، نشان دهنده هیپوترمی خواهد بود و فورا با اورژانس تماس بگیرید. معاینه بدنی و پرسش راجع به وضعیت محیطی بیمار توسط پزشک به تشخیص هیپوترمی کمک خواهد کرد. پزشک همچنین آزمایشات دیگری را برای تشخیص بهتر وضعیت بیمار تجویز خواهد کرد:

  • تست دما: تعیین دمای گوش یا رکتوم (مقعد) بیمار توسط پزشک یا پرستار، دقیق ترین سطح دما را نشان می دهد.
  • الکتروکاردیوگرافی یا نوار قلب (EKG): در این آزمایش با استفاده از امواج الکتریکی، مشخص می شود که ضربان قلب بیمار نرمال است یا خیر.
  • رادیولوژی از قفسه سینه: تصویر برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه میزان جراحات و آسیب دیدگی های قفسه سینه و اندام های اطراف را مشخص خواهد کرد.
  • آزمایش خون: این آزمایش محتویات خون را بررسی می کند.
  • سی تی اسکن: در این آزمایش از اشعه X برای بررسی آسیب های داخلی یا سایر مشکلات سلامت استفاده می شود.
  • تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی (MRI): با استفاده از امواج سایر آسیب ها مانند ضربه مغزی را نشان می دهد.

 

آیا می توان از هیپوترمی جلوگیری کرد؟

هیپوترمی تا حد زیادی قابل پیش گیری است. مواردی که سبب کاهش خطر می شود شامل:

  • خود را برای مواجه با هوای سرد آماده کنید. در روز های سرد چند لایه لباس بپوشید و از لباس و کلاه گرم استفاده کنید.
  • لباس های زمستانی مناسب شامل دستکش، پالتو، دو جفت جوراب غیر پنبه ای، شال گردن و کلاه برای پوشاندن گوش.
  • اگر خیس شدید، فوراً لباس خود را عوض کنید و به دنبال محلی گرم و سرپوشیده باشید.
  • هنگام مسافرت وسایلی مانند لباس، غذا، آب و پتوی اضافی در ماشین خود داشته باشید. اگر در اتومبیل خود گیر افتاده اید، بلافاصله برای کمک تماس بگیرید. در ماشین خود بمانید. بخاری ماشین را هر یک ساعت به مدت 10 دقیقه روشن کنید تا در مصرف بنزین صرفه جویی شود. مطمئن شوید که لوله اگزوز ماشین توسط برف مسدود نشده باشد زیرا سبب مسمومیت با مونوکسید کربن می شود.
  • از خوردن برف و مصرف الکل خودداری کنید. زیرا باعث کاهش دمای بدن می شود.
  • در سرمای زیاد برای تولید گرمای بیشتر و ذخیره انرژی توسط بدن، فعالیت بیشتری داشته باشید.
  • دمای محیط منزل خود را بالاتر از 20 درجه سانتی گراد نگه دارید. درها و دریچه های اتاق هایی که استفاده نمی کنید را ببندید. این کار سبب حفظ گرما و صرفه جویی در هزینه می شود.
  • مراقب نوزادان و افراد مسن باشید. مطمئن شوید که بدن آن ها خشک و کاملا گرم باشد و تغذیه و لباس کافی داشته باشند.

 

درمان هیپوترمی

اگر گمان کردید خود یا شخص دیگری دچار هیپوترمی شده است فورا با اورژانس تماس بگیرید. علاوه بر این:

  • هرچه سریعتر فرد را به مکان گرم منتقل کنید.
  • لباس های خیس فرد را درآورید و لباس گرم به او بپوشانید.
  • کل بدن او را با پتوی گرم بپوشانید یا در صورت امکان از پتو برقی یا پد گرمکن استفاده کنید.
  • اگر به پتو دسترسی ندارید از گرمای بدن خود برای گرم کردن او استفاده کنید.
  • اگر هوشیار است سعی کنید به او سوپ یا نوشیدنی های گرم مانند آب گرم، چای یا قهوه بدهید و از مصرف الکل برای او جلوگیری کنید.

تنفس فرد را بررسی کنید. اگر تنفس بسیار کند یا متوقف شده است فورا اقدامات احیای قلبی-ریوی (CPR) را تا زمانی که کمک برسد انجام دهید.

بیمارستان ممکن است درمان های دیگری مانند تزریق مایعات گرم یا اکسیژن به بدن یا گرم کردن خون بیمار توسط دستگاه به بیمار را ارائه دهد.

 

سبک زندگی با هیپوترمی

هیپوترمی را می توان بدون عارضه درمان کرد. گاهی هیپوترمی شدید نیاز به درمان طولانی مدت خواهد داشت. بییماری هایی که سبب هیپوترمی می شوند باید درمان شوند.

 

سؤالاتی که باید از پزشک خود بپرسید

  • با پوشیدن لباس های گرم تا چه مدت می توانم با خیال در فضای آزاد بمانم؟
  • چگونه می توانم تفاوت بین هیپوترمی و سرمازدگی را بیان کنم؟
  • آیا هیپوترمی باعث بی حسی می شود؟
  • اگر هیپوترمی درمان نشود تا چه مدت فرد می تواند زنده بماند؟

 

سیده طاهره میرصالحی
کارشناس ارشد بیوشیمی

دکتر بابک قلعه باغی
فوق تخصص آلرژی و ایمونولوژی بالینی

 

منبع

ادامه مطلب

مزایای برخورداری از یک زندگی خوب جنسی

مزایای برخورداری از یک زندگی خوب جنسی

رابطه جنسی سالم و داشتن یک شریک عاطفی خوب نوعی خوشبختی محسوب می شود. فعالیت های جنسی، رضایت عاطفی و جسمانی زیادی را به همراه دارد. رابطه جنسی رضایت بخش، فواید عاطفی زیادی دارد که شامل موارد زیر است:

کاهش استرس: تجربه رابطه جنسی خوب با شریک عاطفی حتی به مدت یک ساعت نیز خوشحالی شما را در پی دارد و از فشارهای زندگی می کاهد. احساس صمیمیت با شریک زندگیتان روابط روزمره شما با همسرتان را بهبود می بخشد و درک احساسات یکدیگر سبب ارتقاء حس اعتماد و همدلی بین شما می شود.

افزایش میل جنسی:  شاید شما عبارت " از آن استفاده کنید یا آن را رها کنید" را شنیده باشید. این عبارت در مورد رابطه جنسی نیز صدق می کند. هرچقدر زنان فعالیت های جنسی یا ارگاسم موفق تری داشته باشند از نظر جسمی نیز سالم ترند. فواید عاطفی فقط بخشی از فواید رابطه جنسی محسوب می شود. یک رابطه جنسی موفق، سلامت جسمانی طولانی مدت در شما ایجاد می کند.

افزایش سلامتی: دلایل زیادی برای انجام رابطه جنسی وجود دارد. تفریح، سلامت عاطفی، صمیمیت، بارداری و از همه مهمتر سلامت جسمانی، بیشترین دلیل برای برقراری ارتباط جنسی محسوب می شوند.

 

درحالی که شما از زندگی جنسی سالم خود لذت می برید از مزایای سلامتی زیر نیز برخوردار می شوید:

تقویت سیستم ایمنی بدن: داشتن رابطه جنسی مکرر (یک تا دو بار در هفته) سطح آنتی بادی های سیستم ایمنی را بالا برده و از این طریق بدن را برای مبارزه با بیماری آماده می کند.

سلامت قلب: عشق و علاقه نه تنها سبب خوشحالی شما می شود بلکه زوجین را در برابر بیماری های قلبی محافظت می کند. رابطه جنسی مانند ورزش عمل می کند. تعادل در ترشح هورمون استروژن در زنان و تستوسترون در مردان که برای سلامت قلب بسیار مفید هستند از مزایای دیگر رابطه جنسی است.

کاهش فشار خون: ترکیب شادی و ورزش، سطح فشار خون را پایین می آورد درحالیکه رابطه جنسی به تنهایی می تواند این کار را انجام می هد.

فعالیت ورزشی: فعالیت های جنسی ترکیبی سالم از ورزش های هوازی و عضله سازی را ارائه می دهند.

داروی خوب: تحریک جنسی و به ویژه ارگاسم یک درمان طبیعی برای درد به شمار می روند. در هنگام رابطه جنسی، برخی از هورمون های تسکین دهنده درد در بدن آزاد می شود که می تواند سبب تسکین کمر درد، پا درد، سر درد، آرتروز و درد قاعدگی شود.

دستاوردهای فیزیکی خاص جنسی: خطر ابتلا به سرطان پروستات در مردانی که حداقل 21 بار در ماه دچار انزال می شوند کاهش می یابد. فعالیت جنسی در زنان نیز سبب تقویت مثانه می شود و عملکرد آن را بهبود می بخشد. همچنین تقویت و بهبود عملکرد جنسی واژن در سنین بالا از مزایای داشتن فعالیت جنسی روزانه برای زنان محسوب می شود.

خواب راحت: بلافاصله پس از ارگاسم، هورمون های آرام بخش از جمله پرولاکتین در بدن ترشح می شود. بعلاوه هورمون اکسی توسین که حین ارگاسم در بدن آزاد می شود منجر به خواب راحت در افراد می شود.

 

مواردی که باید در نظر بگیرید

رابطه جنسی ایمن مهم ترین مساله افراد در هر سن محسوب می شود و هرگز نباید فراموش شود. این مساله در جلوگیری از بارداری و بیماری های مقاربتی اهمیت زیادی دارد. راه های زیادی برای جلوگیری از بارداری وجود دارد. کاندوم موثرترین روش برای جلوگیری از ابتلا به بیماریهای مقاربتی است.

توجه داشته باشید که رابطه جنسی همیشه باید توافقی و مبنی بر رضایت دو طرف باشد.

 

سؤالاتی که باید از پزشک خود بپرسید

  • برای افزایش میل جنسی شریک عاطفی خود چه کاری می توانم انجام دهم؟
  • آیا بکارگیری روش های مختلف ضد بارداری تاثیری بر میل جنسی من خواهد دارد؟
  • آیا خودارضایی می تواند برخی از مزایای رابطه جنسی را ایجاد کند؟
  • چه چیزهایی در رابطه با فعالیت جنسی خوب یا بد هستند؟
  • آیا کم بودن فعالیت جنسی بر سلامت و روابط من تاثیر بدی خواهد داشت؟

 

سیده طاهره میرصالحی
کارشناس زیست شناسی و کارشناس ارشد بیوشیمی

دکتر بابک قلعه باغی
فوق تخصص آلرژی و ایمونولوژی بالینی

 

منبع

ادامه مطلب

اهمیت سلامت جنسی

اهمیت سلامت جنسی

سلامت جنسی نقش عمده ای در بهبود کیفیت زندگی و جنبه های مختلف بهداشتی از جمله سلامت جسمی، روحی، روانی و اجتماعی دارد. این بدان معنی است که نسبت به سلامت جنسی خود و دیگران آگاهی کافی داشته باشید و احتیاط کنید. انتخاب روش جنسی مناسب جزئی از سلامت جنسی محسوب می شود.

 

روش های بهداشتی

  • آگاهی

 بیشتر افراد خیلی زود از جنسیت و روابط جنسی مطلع می شوند. ممکن است اطلاعات جنسی و دستگاه تناسلی، روابط جنسی و خطرات ناشی از آن را از والدین خود، خواهر و برادر، معلمان، مربیان یا حتی خودتان به تنهایی بیاموزید. خطرات جنسی شامل حاملگی، عفونت های مقاربتی و سوء استفاده جنسی می باشد. یادگیری و دانستن هر چه بیشتر در این موارد بسیار با اهمیت است چرا که آمادگی بیشتر در این زمینه می تواند به انتخاب بهتر کمک کند.

  • ایمنی

روش های بسیاری برای محافظت از سلامت جنسی و مراقبت از خود وجود دارد. پرهیز (عدم رابطه جنسی واژینال،  مقعدی و دهانی) تنها راهی است که 100% از بارداری و عفونتهای مقاربتی جلوگیری می کند.
اگر رابطه جنسی دارید از روش های مختلف مانند کاندوم، قرص های ضد بارداری، کاشت کپسول ضد بارداری یا دستگاه داخل رحمی (IUD) برای پیشگیری از بارداری ناخواسته استفاده کنید. کاندوم تنها روشی است که به جلوگیری از عفونت های مقاربتی کمک می کند.
قبل از شروع رابطه جنسی با پزشک خود مشورت کنید. پزشک، شما را در مورد ایمنی جنسی، خطرات و پیشگیری از بیماری های مربوط به آن  آگاه می سازد و روش کنترل بارداری مناسبی برایتان تجویز می کند.
برخی افراد از مشکلات جنسی رنج می برند. داروها و شرایط خاصی وجود دارند که میل یا عملکرد جنسی را کاهش می دهند. قبل از مصرف داروهای بدون نسخه (OTC) یا احساس درد در رابطه جنسی با پزشک خود مشورت کنید.

 

  • ارتباطات

روابط بخش دیگر سلامت جنسی است. در مورد روابط جنسی خود با پزشک، والدین یا افراد مورد اعتماد مشورت کنید. بهتر است در پاسخ به سوالات صادق باشید، انتظارات خود را با شریک جنسی خود صادقانه و واضح بازگو کنید و مرزهای روابط را تعیین کنید. هرگز تحت تاثیر فشار احساسی نسبت به شریک جنسی خود قرار نگیرید و با رضایت خودتان عمل کنید یا از انجام کارهایی که سبب ناراحتی شما می شود اجتناب کنید. اگر در چنین موقعیتی قرار گرفتید به راحتی مخالفت کنید. با کسی که مورد اعتماد است وارد رابطه شوید. اگر به عفونت های مقاربتی دچار شدید حتما به شریک جنسی خود اطلاع دهید زیرا ممکن است به او انتقال دهید. هرچه شریک جنسی بیشتری داشته باشید خطر ابتلا به STI بیشتر می شود. درمان می تواند به تسکین علائم عفونت کمک کند.

 

مواردی که باید در نظر بگیرید

طبیعی است که سلامت جنسی شما با بالا رفتن سن بهبود می یابد. آگاهی داشتن از افکار و احساسات خود، شما را در مواجه با مسائل جنسی آماده می کند. شما نمی توانید سلامت جنسی خود را به تنهایی مدیریت کنید و باید در مورد ایمنی جنسی و خطرات جنسی با افراد مورد اعتماد صحبت کنید. بدایند که گاهی مخالفت ایرادی ندارد و داشتن رضایت بسیار مهم است.

اگر احساس کردید که باردار هستید یا دچار عفونت جنسی شده اید یا مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفته اید فورا درخواست کمک کنید. پزشک با انجام آزمایش،  بارداری یا عفونت های مقاربتی  را در شما تأیید می کند، اطلاعات بیشتری در اختیار شما قرار دهد و احتمالات خطر و بیماری را در شما بررسی کند. اگر دچار سوء استفاده جنسی شده اید پزشک با تجویز آزمایشات مختلف درمان را شروع خواهد کرد. برای انجام کارهای حقوقی از پلیس و وکیل کمک بخواهید و برای شرایط روحی و عاطفی خود به یک مشاور یا روانشناس مراجعه کنید.

 

سؤالاتی که باید از پزشک خود بپرسید

  • چگونه می توانم از آمادگی جنسی خود مطلع شوم؟
  • خطرات رابطه جنسی چیست؟
  • اگر تصمیم به برقراری رابطه جنسی داشته باشم آیا نیاز است که از بارداری پیشگیری کنم؟
  • چگونه می توانم رابطه جنسی ایمن داشته باشم؟
  • آیا واکسن هایی وجود دارند که قبل از رابطه جنسی دریافت کنم؟
  • من قبلا سکس داشتم، اما اکنون پشیمانم. چه می توانم بکنم؟
  • از کجا می توانم از ضعف سلامت جنسی خود مطلع شوم؟
  • اگر نگران سلامتی جنسی خودم باشم، چه کاری می توانم انجام دهم؟

 

سیده طاهره میرصالحی
کارشناس زیست شناسی و کارشناس ارشد بیوشیمی

دکتر بابک قلعه باغی
فوق تخصص آلرژی و ایمونولوژی بالینی

 

منبع

ادامه مطلب

زخم دستگاه تناسلی: عوامل ایجادکننده آن چیست

زخم دستگاه تناسلی: عوامل ایجادکننده آن چیست

بیماری های پوستی در واژن یا آلت تناسلی و نواحی اطراف آن سبب ایجاد زخم های دستگاه تناسلی می شوند. این زخم ها معمولاً از طریق تماس جنسی واژینال، دهانی یا مقعد انتقال می یابند و در مقعد و پوست اطراف آن نیز زخم هایی ایجاد می کنند.گاهی این زخم ها می توانند پر از مایع و گاهی خشک باشند.
زخم های دستگاه تناسلی معمولاً در اثر عفونت های مقاربتی مانند تبخال تناسلی، سفلیس و به ندرت بیماری شانکروئید ایجاد می شوند.
سفلیس شایعترین بیماری دستگاه تناسلی در مردانی است که با همجنسان خود رابطه جنسی دارند. بیماری مونو نوکلئوز (Mononucleosis) یکی از بیماری های نادری است که از طریق رابطه جنسی انتقال می یابد.
زخم های ناحیه تناسلی ممکن است در اثر بیماری های التهابی (التهاب ناشی از پاسخ ایمنی غیر طبیعی مانند پسوریازیس، آرتریت روماتوئید، لوپوس)، تروما (ضربه) و حساسیت نسبت به محصولات مراقبتی پوست ایجاد شوند.

 

زخم های ناحیه تناسلی در چه کسانی ایجاد می شود؟

فاكتورهاي خطر ایجاد زخم دستگاه تناسلي همانند فاكتورهاي بیماری مقاربتی است. این موارد شامل رابطه جنسی غیر ایمن، ختنه نشدن و تعدد شریک جنسی می باشد. زخم های دستگاه تناسلی ناشی از بیماری های التهابی ممکن است بین اعضای خانواده نیز انتقال یابد.

 

چگونه می توان خطر ابتلا به زخم دستگاه تناسلی را کاهش داد؟

بیماری مقاربتی از راه جنسی در نتیجه تماس جنسی بدون کاندوم سرایت می کند. در رابطه جنسی از کاندوم استفاده کنید این کار خطر ابتلا را کاهش می دهد.

 

چگونه از زخم دستگاه تناسلی در خود مطلع شوم؟

زخم های دستگاه تناسلی به طرق مختلف تظاهر می یابند. این زخم ها می توانند به صورت برآمدگی یا بثوراتی در پوست یا به صورت ورم غددکشاله ران یا تب نمایان شوند. پزشک با معاینه زخم هایتان شما را تحت درمان قرار می دهد. در برخی موارد لازم است زخم هایتان را آزمایش کند تا مطمئن شود به بیماری مقاربتی مبتلا هستید یا نه.

 

درمان زخم های دستگاه تناسلی

درمان به علت ایجاد زخم بستگی دارد. بیماری مقاربتی معمولاً با قرص آنتی بیوتیک یا داروهای ضد ویروسی درمان می شوند. اگر بیماری التهابی داشته باشید احتمالا به پماد یا آمپول احتیاج دارید. برخی زخم های دستگاه تناسلی به خودی خود بهبود می یابند اما همچنان ممکن است منجر به عفونت جدی شوند. پزشک، شما را از راه های مراقبت و پیشگیری مطلع می سازد و سایر آزمایشات را جهت درمان بررسی می کند.

 

سیده طاهره میرصالحی
کارشناس زیست شناسی و کارشناس ارشد بیوشیمی

دکتر بابک قلعه باغی
فوق تخصص آلرژی و ایمونولوژی بالینی

 

منبع

 

ادامه مطلب