آخـریــن مطالب «پوست»



کهیر چیست؟

کهیر چیست؟

کهیر به برجستگی های پوستی ناشی از خارش در لایه های سطحی پوست گفته می شود.

می توانند بدون رنگ، صورتی یا قرمز باشند ومعمولا بسیار خارش دار می باشند.

ضایعات پوستی اغلب بیضی شکل یا گرد می باشند اما می توانند به اشکال دیگر هم باشند.

اندازه آن ها معمولا یک تا دو سانتی متر بوده که میتواند کم تر یا بیشتر باشد.

می توانند با ضایعات کهیری مجاور ترکیب شوند و کهیر بزرگتری ایجاد شود.

گاهی اوقات کهیر در لایه های عمیق تری ایجاد شده که همراه با التهاب و تورم بوده و دردناک می باشد.

کهیرها معمولا روی پوست اثر می گذارند. اما گاهی اوقات می توانند منجر به حساسیت شدید شوند که کل بدن را درگیر می کند. چه موقع اتفاق می افتد؟ مواقعی که همراه با سرگیجه، دردهای شدید معده، تورم شدید یا مشکل در تنفس باشد. در این موارد باید سریعا به اورژانس مراجعه نمود.

 

معمولا چه مدت ضایعات باقی می مانند؟

کهیرها معمولا در طی چند دقیقه تا چند ساعت محو می شوند.

بعد از محوشدن هیچ آثاری باقی نمی ماند به جزخراش های ناشی ازخارش شدید.اما کهیرهای جدید ممکن است بدنبال ضایعات اولیه ایجاد شوند. در بیشتر افراد ممکن است کهیرها طی چند روز یا چند هفته مجدد ایجاد شوند. در برخی افراد ممکن است بازگشت در حد چند دقیقه و گاها تا یکسال بعد اتفاق بیفتد که به آن کهیر مزمن گفته می شود.

 

چه کسانی دچار کهیر می شود؟

افراد در تمام سنین ممکن است دچار کهیر شوند حدود یک نفر از هرپنج نفردر طول زندگی شان دچار کهیر می شوند.اما از هر 20 نفر یک نفر دچار کهیر مزمن می شود که بیش از شش هفته طول می کشد.

 

چه عواملی منجر به کهیر می شوند؟

  1. سرماخوردگی
  2. عفونت مثانه یا سایر عفونت ها
  3. آلرژی به مواد غذایی ویا ذرات موجود در غذا و یا اشیایی که پوست شمارو لمس می کنند.
  4. نیش حشرات
  5. داروها
  6. گرما ،سرما یا فشار
  7. ورزش کردن
  8. بیماری های شدید(این مورد معمولا نادر است)

البته در بیشتر موارد علل خاصی یافت نمی شود.

 

چگونه کهیر تشخیص داده می شود؟

پزشک شما با گرفتن شرح حال در مورد محرک ها و انجام معاینه پوستی کهیر را تشخیص می دهد.

چون کهیر سریع محو می شود (قبل از رسیدن به بیمارستان و رویت توسط پزشک تان) ، بهتر است از ضایعات عکس گرفته شوند.

آزمایش خون معمولا نیاز نیست مگر در موارد کهیر مزمن که تا شش هفته بصورت مکررعود می کنند یا مواردی که پزشک تشخیص خاصی را مدنظر دارد.

 

کهیر چگونه درمان می شود؟

بهترین روش درمانی، پیشگیری از محرک های ایجاد کهیر است در مواردی که پزشک تشخیص قطعی می دهد.

در صورت لزوم پزشک شما داروی آنتی هیستامین تجویز می کند. شما می توانید این دارو را بدون نسخه پزشک هم دریافت کنید. در مواردی که لازم به دوز بیشتر دارو می باشد باید تحت نظر پزشک تان دارو را مصرف کنید. گاهی موارد نیاز به مصرف داروهای دیگری در درمان کهیر می باشد.

 

دکتر فاطمه دهقانی فیروزآبادی
پزشک عمومی

 

منبع

ادامه مطلب

هیدرآدنیت چرکی چیست؟

هیدرآدنیت چرکی چیست؟

هیدرآدنیت چرکی یا همان Hidradenitis suppurativa  یک بیماری مزمن پوستی و عود کننده است که سبب ایجاد آکنه های شدید می شود. افراد مبتلا آن را به صورت برآمدگی های قرمز و زخم در قسمت های مودار بدن خود یا قسمت هایی از پوست که با هم سایش دارند مانند زیر بغل، کشاله ران، دستگاه تناسلی و ناحیه مقعد و زیر پستان حس می کنند.

 

علایم هیدرآدنیت چرکی

ظاهر شدن برجستگی های قرمز دردناک از علایم اصلی هیدرآدنیت چرکی است. در بعضی موارد با گذشت زمان این برجستگی ها بزرگتر، ملتهب و چرکی شده و زخم و تاول های بزرگی را تشکیل می دهند. گاهی هیدرآدنیت چرکی می تواند سبب ایجاد خارش شود. در بعضی از موارد حتی ممکن است از این برجستگی ها چرک یا بوی نامطلوب خارج شود.

 

چه عواملی باعث ایجاد هیدرآدنیت چرکی می شود

 این بیماری در نتیجه انسداد غدد عرق و مسدود شدن فولیکول های مو ایجاد می شود. پزشکان هنوز دلیل این اتفاق را نمی دانند. به خاطر داشته باشید که هیدرآدنیت چرکی در اثر عدم رعایت بهداشت فردی ایجاد نمی شود و نمی تواند از طریق تماس از فردی به فرد دیگر منتقل شود. زنان بیشتر از مردان در معرض ابتلا به این بیماری هستند و استعداد ابتلا به هیدرآدنیت چرکی ممکن است ارثی باشد.

 

هیدرآدنیت چرکی چگونه تشخیص داده می شود

اگر علائم هیدرآدنیت چرکی را دارید، به پزشک مراجعه کنید. پزشک با معاینه پوست آسیب دیده، این بیماری را تشخیص می دهد. گاهی پزشک نمونه ای از سلول های پوستی یا بخشی از چرک ناحیه برآمده را برای تشخیص عفونت یا اختلالات پوستی دیگر به آزمایشگاه می فرستد.

 

آیا می توان از هیدرآدنیت چرکی پیشگیری کرد

پیشگیری از ایجاد هیدرآدنیت چرکی دشوار است. با این حال این بیماری با چاقی و سیگار کشیدن تا حد زیادی در ارتباط است. ترک سیگار، مصرف غذاهای سالم و انجام ورزش مناسب می تواند به جلوگیری از احتمال ابتلا به این بیماری و پیشگیری از عود این بیماری در افراد مبتلا کمک کند.

 

درمان هیدرآدنیت چرکی

راه خاصی برای درمان این بیماری وجود ندارد و درمان فقط به تسکین علایم کمک خواهد کرد. نوع درمانی که دریافت می کنید به وخامت وضعیت شما بستگی دارد. برای موارد خفیف، قرار دادن کمپرس گرم و شستشوی ناحیه آسیب دیده با صابون ضد باکتری می تواند مفید باشد. مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی نیز می توانند سبب کاهش تورم و تسکین درد شوند.

در موارد شدیدتر آنتی بیوتیک مورد نیاز است که به صورت موضعی بر روی پوست یا به صورت خوراکی استفاده می شوند و به جلوگیری از عفونت یا درمان آن کمک می کنند. هیدرآدنیت چرکی در برخی افراد با گذشت زمان بدتر شده و جای زخم در محل آسیب دیده باقی خواهد ماند. در بعضی موارد از جراحی برای از بین بردن زخم ها استفاده می شود. امکان عود بیماری در افرادی که تحت جراحی قرار گرفته اند وجود دارد.

 

کیفیت زندگی با هیدرآدنیت چرکی

درمان می تواند به مدیریت علایم کمک کند. لازم است برای پیشرفت درمان از موارد زیر اجتناب کنید:

 

  • استفاده از لباس های تنگ و پلاستیکی
  • قرار گرفتن درآب و هوای گرم و مرطوب
  • اصلاح موی زاید بدن
  • استفاده از دئودورانت
  • استرس

سعی کنید در صورت داشتن اضافه وزن، وزن خود را تا حد امکان کاهش دهید. خواب کافی و ورزش مناسب نیز به سلامت شما کمک می کنند.

در برخی افراد ابتلا به هیدرآدنیت چرکی سبب احساس شرمندگی یا خجالت می شود. لازم به یادآوری است که این بیماری مسری نیست و عدم رعایت بهداشت فردی در ایجاد آن نقشی ندارد. اگر به دلیل این بیماری دچار استرس یا احساس خجالت شدید، حتما در این مورد با پزشک خود صحبت کنید.

 

سؤالاتی که باید از پزشک خود بپرسید

  • آیا من به هیدرآدنیت چرکی مبتلا هستم؟
  • چه درمانی برای من مناسب است؟
  • آیا نیاز به مصرف دارو دارم؟ در صورت نیاز تا چه مدت باید دارو مصرف کنم و عوارض جانبی آن چیست؟
  • چگونه بدانم که نیاز به عمل جراحی دارم یا خیر؟
  • برای رفع علایم، چه تغییراتی در سبک زندگی وجود دارد؟
  • آیا بیماری من دائمی است یا خود به خود بهبود می یابد؟
  • آیا احتمال عود بیماری پس از بهبودی توسط عمل جراحی وجود دارد؟
  • در صورت وخیم تر شدن بیماری چه کاری باید انجام دهم؟

 

سیده طاهره میرصالحی
کارشناس ارشد بیوشیمی

دکتر بابک قلعه باغی
فوق تخصص آلرژی و ایمونولوژی بالینی

 

منبع

 

 

ادامه مطلب

زخم پای وریدی چیست؟

زخم پای وریدی چیست؟

زخم پای وریدی، زخمی سطحی است و زمانی اتفاق می افتد که رگ های پا قادر به حفظ جریان خون به سمت قلب نباشند و این مشکل سبب می شود که  خون درون رگ ها ذخیره و جمع شود. این زخم ها معمولا در افراد مسن ایجاد می شود اما در زنانی که اضافه وزن دارند یا آسیب دیدگی پا یا لخته خون داشته باشند شایع تر است.

 

تشخیص زخم وریدی

زخم های وریدی معمولاً در پاها بخصوص مچ پا ایجاد می شوند و به خودی خود بهبود نمی یابند. پوست اطراف زخم ممکن است تغییر رنگ دهد و تیره یا قرمز شود و همراه با آن امکان درد یا تورم در قسمت پایینی پا وجود دارد.

 

درمان زخم وریدی

لازم است زخم های وریدی برای مدت زمان کوتاه یا به طور همیشگی توسط بانداژ یا جوراب ساق بلند تحت فشار قرار گیرند.  مراقبت از زخم و پانسمان برای بهبودی ضروری است و باید در فواصل منظم طبق توصیه متخصص زخم انجام شود. گاهی  پزشک پماد یا ژل تجویز می کند تا قبل از پانسمان بر روی زخم قرار دهید. نشستن یا دراز کشیدن سه یا چهار بار در روز و هر بار به مدت 30 دقیقه سبب کاهش تورم پا می شود. اغلب پزشک برای کمک به جریان بهتر خون در پاها دارو تجویز می کند.

 

سیده طاهره میرصالحی
کارشناس زیست شناسی و کارشناس ارشد بیوشیمی

دکتر بابک قلعه باغی
فوق تخصص آلرژی و ایمونولوژی بالینی

 

منبع

ادامه مطلب

زخم دستگاه تناسلی: عوامل ایجادکننده آن چیست

زخم دستگاه تناسلی: عوامل ایجادکننده آن چیست

بیماری های پوستی در واژن یا آلت تناسلی و نواحی اطراف آن سبب ایجاد زخم های دستگاه تناسلی می شوند. این زخم ها معمولاً از طریق تماس جنسی واژینال، دهانی یا مقعد انتقال می یابند و در مقعد و پوست اطراف آن نیز زخم هایی ایجاد می کنند.گاهی این زخم ها می توانند پر از مایع و گاهی خشک باشند.
زخم های دستگاه تناسلی معمولاً در اثر عفونت های مقاربتی مانند تبخال تناسلی، سفلیس و به ندرت بیماری شانکروئید ایجاد می شوند.
سفلیس شایعترین بیماری دستگاه تناسلی در مردانی است که با همجنسان خود رابطه جنسی دارند. بیماری مونو نوکلئوز (Mononucleosis) یکی از بیماری های نادری است که از طریق رابطه جنسی انتقال می یابد.
زخم های ناحیه تناسلی ممکن است در اثر بیماری های التهابی (التهاب ناشی از پاسخ ایمنی غیر طبیعی مانند پسوریازیس، آرتریت روماتوئید، لوپوس)، تروما (ضربه) و حساسیت نسبت به محصولات مراقبتی پوست ایجاد شوند.

 

زخم های ناحیه تناسلی در چه کسانی ایجاد می شود؟

فاكتورهاي خطر ایجاد زخم دستگاه تناسلي همانند فاكتورهاي بیماری مقاربتی است. این موارد شامل رابطه جنسی غیر ایمن، ختنه نشدن و تعدد شریک جنسی می باشد. زخم های دستگاه تناسلی ناشی از بیماری های التهابی ممکن است بین اعضای خانواده نیز انتقال یابد.

 

چگونه می توان خطر ابتلا به زخم دستگاه تناسلی را کاهش داد؟

بیماری مقاربتی از راه جنسی در نتیجه تماس جنسی بدون کاندوم سرایت می کند. در رابطه جنسی از کاندوم استفاده کنید این کار خطر ابتلا را کاهش می دهد.

 

چگونه از زخم دستگاه تناسلی در خود مطلع شوم؟

زخم های دستگاه تناسلی به طرق مختلف تظاهر می یابند. این زخم ها می توانند به صورت برآمدگی یا بثوراتی در پوست یا به صورت ورم غددکشاله ران یا تب نمایان شوند. پزشک با معاینه زخم هایتان شما را تحت درمان قرار می دهد. در برخی موارد لازم است زخم هایتان را آزمایش کند تا مطمئن شود به بیماری مقاربتی مبتلا هستید یا نه.

 

درمان زخم های دستگاه تناسلی

درمان به علت ایجاد زخم بستگی دارد. بیماری مقاربتی معمولاً با قرص آنتی بیوتیک یا داروهای ضد ویروسی درمان می شوند. اگر بیماری التهابی داشته باشید احتمالا به پماد یا آمپول احتیاج دارید. برخی زخم های دستگاه تناسلی به خودی خود بهبود می یابند اما همچنان ممکن است منجر به عفونت جدی شوند. پزشک، شما را از راه های مراقبت و پیشگیری مطلع می سازد و سایر آزمایشات را جهت درمان بررسی می کند.

 

سیده طاهره میرصالحی
کارشناس زیست شناسی و کارشناس ارشد بیوشیمی

دکتر بابک قلعه باغی
فوق تخصص آلرژی و ایمونولوژی بالینی

 

منبع

 

ادامه مطلب

کنه و چگونگی محافظت در برابر آن

کنه و چگونگی محافظت در برابر آن

بهترین راه پیشگیری از بیماری های مرتبط با گزش کنه اجتناب و دوری از مکان های آلوده به آن است. در صورتی که مجبور به حضور در مکان های آلوده بوده اید بهتر است وضعیت سلامت خود را به دقت بررسی کنید بخصوص کودکان باید بیشتر مورد توجه قرار گیرند تا از آسیب های بعدی مصون بمانند.

 

مراحل محافظت در برابر کنه:

مراقبت از خود در مکان های آلوده به کنه دشوار است اما مواردی وجود دارند که می توانید برای سلامتی بیشتر خود بکار گیرید:

  • از اسپری دفع حشرات (اسپری پرمترین) بر روی کفش و لباس خود استفاده کنید.
  • برای مراقبت از پوست خود از اسپری های ضدحشره استفاده کنید اما مراقب کودکان باشید زیرا قرارگیری طولانی مدت اسپری بر روی پوست کودکان باعث ایجاد بثورات پوستی می شود.
  • برای بهتر دیده شدن کنه لباس های رنگ روشن بپوشید.
  • جوراب را روی شلوارخود بکشید تا کنه به پوست پایتان دسترسی نداشته باشد.
  • از چکمه های پلاستیکی بلند استفاده کنید.
  • برای از بین بردن کنه از گرما ، نفتالین یا سایر محصولات مشابه استفاده نکنید و ازتماس مستقیم دست با کنه خودداری کنید. برای این کار بهتر است از موچین یا قیچی کوچک، حوله، دستمال کاغذی یا دستکش پلاستیکی برای محافظت از انگشتان خود استفاده کنید.
  • کنه را از روی پوست خود به طور مستقیم و با فشار پایدار بکشید تا کنده شود. در غیر این صورت ممکن است نیش حشره در پوست باقی بماند و مجبور شوید با موچین، نیش را از پوست خود بیرون بکشید. در صورت مشاهده هرگونه علائم عفونت مانند قرمزی در محل نیش ، تب، لرز، سردرد، درد عضلات یا مفاصل، احساس خستگی، سرفه، گلودرد و درد قفسه سینه به پزشک مراجعه کنید.

 

سیده طاهره میرصالحی
کارشناس زیست شناسی و کارشناس ارشد بیوشیمی

دکتر بابک قلعه باغی
فوق تخصص آلرژی و ایمونولوژی بالینی

 

منبع

 

ادامه مطلب

اگزما و درماتیت آتوپیک چیست؟

اگزما و درماتیت آتوپیک چیست؟

اگزما یک اصطلاح عمومی برای بثورات پوستی است. شایع ترین نوع اگزما درماتیت آتوپیک نام دارد. اگزما اغلب با خارش بسیار همراه است و به دلیل خاراندن بسیار، پوست قرمز و ملتهب می شود. این بیماری در شیرخواران متداول است اما در کودکان و بزرگسالان نیز ایجاد می شود.
درماتیت آتوپیک یک بیماری مزمن پوستی و شایعترین نوع اگزما است و در اثر واکنش آلرژیک ایجاد می شود.
واژه " آتوپیک"  به معنی  تمایلات وراثتی برای ایجاد درماتیت ، آسم و تب یونجه می باشد.
"درماتیت" به معنی قرمز شدن و خارش پوست است.

درماتیت آتوپیک معمولاً در دوران شیرخوارگی شروع می شود و تا دوران کودکی ادامه می یابد. بعضی اوقات شرایط بیماری ممکن است بدتر شود که به آن تشدید ناگهانی می گویند و زمانی اتفاق می افتد که پوست بهبود یافته است و علائمی از درماتیت آتوپیک وجود ندارد. وضعیت آرام بیماری می تواند هفته ها ، ماه ها یا حتی سال ها ادامه داشته باشد. درماتیت آتوپیک در بسیاری از کودکان بهبود می یابد اما گاهی تا بزرگسالی ادامه می یابد و حملات تشدید بیماری در بزرگسالی خفیف تر است.

 

علائم اگزما و درماتیت آتوپیک

درماتیت آتوپیک و اگزما ممکن است با خشکی و خارش پوست آغاز شود. بثورات ممکن است بسیار قرمز ، متورم و دردناک شوند و به طور کلی هرچه بیشتر خارانده شود بدتر شده و مایعی از زخم ها تراوش می شود. سرانجام بثورات پوسته پوسته شده و شروع به پوست ریزی می کنند.
آرنج ، پشت زانو ، روی گونه ها و باسن نواحی شایع ایجاد بثورات هستند.

 

چه عواملی باعث اگزما و درماتیت آتوپیک می شود؟

اگر یکی از اعضای خانواده اگزما داشته باشد، احتمال درماتیت آتوپیک یا اگزما در دیگر افراد خانواده بیشتر می شود. این بیماری مسری نیست بدان معنی که شما نمی توانید از فرد دیگری بیماری را بگیرید. علت دقیق اگزما و درماتیت آتوپیک مشخص نیست.

 

اگزما و درماتیت آتوپیک چگونه تشخیص داده می شوند؟

پزشکان با دیدن ضایعات پوستی و پرسش از سوابقه پزشکی به راحتی قادر خواهند بود اگزما را تشخیص دهند. لازم است که بیمار در صورت داشتن آلرژی یا آسم ،اطلاعات مربوطه را در اختیار پزشک خود قرار دهد. پزشک ممکن است برای رد بیماری های دیگر ، آزمایشات خون و تست های آلرژی پوستی را تجویز کند.

 

آیا می توان از اگزما و درماتیت آتوپیک پیشگیری یا جلوگیری کرد؟

ممکن است شما علت ایجاد اگزما یا درماتیت آتوپیکرا ندانید و بدون دانستن آن عوامل پیشگیری ممکن نخواهد بود. این بیماری ها قابل درمان نیستند اما می توان با کنترل آن روند بیماری را بهبود بخشید. همچنین لازم است از مواردی که باعث تشدید آن می شوند جلوگیری کنید.

 

از تماس با عواملی که سبب تحریک پوست می شوند جلوگیری شود.
عواملی که باعث تحریک پوست می شوند عبارتند از:

  • شوینده های خانگی
  • مواد شوینده
  • لوسیون های مورد استفاده پس از اصلاح مو
  • صابون ها
  • بنزین
  • ترپتین و سایر حلالها

سعی کنید از تماس با چیزهایی که باعث ایجاد اگزما می شوند خودداری کنید. صابون و رطوبت باعث تحریک پوست می شود. فقط در صورت لزوم دستان خود را با صابون بشویید. اگر اگزمای دست دارید از یک صابون بدون چربی ملایم استفاده کنید. پس از شستن دستهایتان را کاملاً خشک کنید.

 

برای محافظت از پوست دستان خود، از دستکش استفاده کنید.

در هنگام کار با آب یا سایر مواد تحریک کننده دیگر از دستکش وینیل یا پلاستیک استفاده کنید. لازم است از دستکش نخی در زیر دستکش پلاستیکی استفاده شود تا از تعریق دست جلوگیری شود. گاهی دستکش را در آورید تا دست هایتان هوا بخورد و از ایجاد عرق داخل دستکش جلوگیری شود.
هنگام بیرون رفتن در زمستان دستکش بپوشید. هوای سرد و رطوبت کم سبب خشکی پوست  و تشدید اگزما می شود. از لباس های پنبه ای استفاده کنید زیرا پشم و برخی پارچه های مصنوعی پوست را تحریک می کنند.

 

در حمام یا زیر دوش مراقب پوست خود باشید.

از یک صابون ملایم و به مقدار کم جهت شستشو در حمام استفاده کنید. دمای آب را خنک و ولرم نگه دارید  و نباید داغ باشد. ماندن در وان برای مدت کوتاه (حدود 5 تا 10 دقیقه) می تواند برای پوست مفید باشد و باعث می شود لایه بیرونی پوست آب را جذب کرده و کمتر خشک شود. با استفاده از یک حوله نرم، پوست خود را بدون مالش خشک کنید و بلافاصله از مرطوب کننده استفاده کنید تا رطوبت پوست حفظ شود.

 

هر روز از مرطوب کننده پوست استفاده کنید.

مرطوب کننده ها به حفظ لطافت و انعطاف پذیری پوست کمک می کنند و از ترک پوستی جلوگیری می کنند. یک مرطوب کننده ساده بهترین انتخاب است و از مرطوب کننده های دارای رایحه و بسیاری از مواد اضافی دیگر اجتناب کنید. یکی از مرطوب کننده خوب و ارزان قیمت وازلین و اوسرین است. از مرطوب کننده هایی استفاده کنید که چرب تر از کرم باشند زیرا کرم ها معمولاً مواد نگهدارنده بیشتری در خود دارند. استفاده مرتب از مرطوب کننده می تواند به جلوگیری از خشکی رایج پوست در زمستان کمک کند.

 

از گرمای زیاد و عرق کردن خودداری کنید

گرما و تعریق بیش از حد باعث تحریک و خارش پوست می شود. سعی کنید از فعالیت هایی که باعث گرما و تعریق می شود خودداری کنید.

 

درمان اگزما و درماتیت آتوپیک

پزشک ممکن است کرم یا پماد کورتیکواستروئید را برای کاهش خارش و آرام شدن التهاب بثورات تجویز کند. بلافاصله پس از استحمام طبق دستور پزشک یا دستورالعمل خود پماد از آن استفاده کنید. اگر پوست پس از 3 هفته استفاده از دارو بهتر نشد به پزشک اطلاع دهید.
آنتی هیستامین ها مانند هیدروکسی زین باعث کاهش خارش و تحمل آن می شوند. اگر بثورات شدید باشند می توان از انواع داروهای جدید تنظیم کننده سیستم ایمنی مانند tacrolimus و pimecrolimus  استفاده کرد. این داروها جلوی واکنش بیش از حد سیستم ایمنی بدن در مواجهه با مواد آلرژن را می گیرند و به دلیل اینکه سیستم ایمنی بدن را تحت تاثیر قرار می دهند سازمان غذا و دارو توصیه می كند كه این داروها فقط در صورت عدم پاسخ مطلوب از سایرداروها استفاده شوند.
سعی کنید که ناحیه تحریک شده روی پوست را نخارانید زیرا سبب شکنندگی پوست، ورود باکتری ها و ایجاد عفونت می گردد. مرطوب کردن پوست به جلوگیری از خارش کمک می کند.

 

زندگی با اگزما و درماتیت آتوپیک

اگزما با استرس زیاد تشدید شود. سعی کنید استرس را تشخیص داده و بر آن غلبه کنید. اجرای روش های کاهش استرس می تواند کمک کننده باشد. تغییر نوع فعالیت های روزمره برای کاهش استرس می تواند مفید باشد.
نواحی دارای اگزما ممکن است دوباره به راحتی تحریک شوند بنابراین نیاز به مراقبت ویژه دارند. حتی پس از بهبودی باید نکات مراقبت از پوست رعایت شود.

 

سؤالاتی که باید از پزشک خود بپرسید

  • بهترین درمان برای من کدام است؟
  • آیا باید از کرم یا پماد استروئیدی استفاده کنم؟
  • عوارض جانبی کرم یا پماد استروئیدی چیست؟
  • آیا به داروهای دیگری نیاز دارم؟
  • بهترین راه برای جلوگیری از تشدید اگزما و درماتیت آتوپیک چیست؟
  • آیا صابون خاصی وجود دارد که باید از آن استفاده کنم؟
  • فرزند من اگزما دارد. چه نوع مرطوب کننده ای برای او مناسب است؟
  • چگونه می توانم خارش های پوستی فرزندم را بهبود بخشم؟
  • من اگزما دارم آیا فرزندان من به آن مبتلا خواهند شد؟
  • در صورت شدید شدن اگزما باید چه کارهایی انجام دهم؟

 

سیده طاهره میرصالحی
کارشناس زیست شناسی و کارشناس ارشد بیوشیمی

دکتر بابک قلعه باغی
فوق تخصص آلرژی و ایمونولوژی بالینی

 

منبع

ادامه مطلب