آخـریــن مطالب «آلرژی»



کهیر چیست؟

کهیر چیست؟

کهیر به برجستگی های پوستی ناشی از خارش در لایه های سطحی پوست گفته می شود.

می توانند بدون رنگ، صورتی یا قرمز باشند ومعمولا بسیار خارش دار می باشند.

ضایعات پوستی اغلب بیضی شکل یا گرد می باشند اما می توانند به اشکال دیگر هم باشند.

اندازه آن ها معمولا یک تا دو سانتی متر بوده که میتواند کم تر یا بیشتر باشد.

می توانند با ضایعات کهیری مجاور ترکیب شوند و کهیر بزرگتری ایجاد شود.

گاهی اوقات کهیر در لایه های عمیق تری ایجاد شده که همراه با التهاب و تورم بوده و دردناک می باشد.

کهیرها معمولا روی پوست اثر می گذارند. اما گاهی اوقات می توانند منجر به حساسیت شدید شوند که کل بدن را درگیر می کند. چه موقع اتفاق می افتد؟ مواقعی که همراه با سرگیجه، دردهای شدید معده، تورم شدید یا مشکل در تنفس باشد. در این موارد باید سریعا به اورژانس مراجعه نمود.

 

معمولا چه مدت ضایعات باقی می مانند؟

کهیرها معمولا در طی چند دقیقه تا چند ساعت محو می شوند.

بعد از محوشدن هیچ آثاری باقی نمی ماند به جزخراش های ناشی ازخارش شدید.اما کهیرهای جدید ممکن است بدنبال ضایعات اولیه ایجاد شوند. در بیشتر افراد ممکن است کهیرها طی چند روز یا چند هفته مجدد ایجاد شوند. در برخی افراد ممکن است بازگشت در حد چند دقیقه و گاها تا یکسال بعد اتفاق بیفتد که به آن کهیر مزمن گفته می شود.

 

چه کسانی دچار کهیر می شود؟

افراد در تمام سنین ممکن است دچار کهیر شوند حدود یک نفر از هرپنج نفردر طول زندگی شان دچار کهیر می شوند.اما از هر 20 نفر یک نفر دچار کهیر مزمن می شود که بیش از شش هفته طول می کشد.

 

چه عواملی منجر به کهیر می شوند؟

  1. سرماخوردگی
  2. عفونت مثانه یا سایر عفونت ها
  3. آلرژی به مواد غذایی ویا ذرات موجود در غذا و یا اشیایی که پوست شمارو لمس می کنند.
  4. نیش حشرات
  5. داروها
  6. گرما ،سرما یا فشار
  7. ورزش کردن
  8. بیماری های شدید(این مورد معمولا نادر است)

البته در بیشتر موارد علل خاصی یافت نمی شود.

 

چگونه کهیر تشخیص داده می شود؟

پزشک شما با گرفتن شرح حال در مورد محرک ها و انجام معاینه پوستی کهیر را تشخیص می دهد.

چون کهیر سریع محو می شود (قبل از رسیدن به بیمارستان و رویت توسط پزشک تان) ، بهتر است از ضایعات عکس گرفته شوند.

آزمایش خون معمولا نیاز نیست مگر در موارد کهیر مزمن که تا شش هفته بصورت مکررعود می کنند یا مواردی که پزشک تشخیص خاصی را مدنظر دارد.

 

کهیر چگونه درمان می شود؟

بهترین روش درمانی، پیشگیری از محرک های ایجاد کهیر است در مواردی که پزشک تشخیص قطعی می دهد.

در صورت لزوم پزشک شما داروی آنتی هیستامین تجویز می کند. شما می توانید این دارو را بدون نسخه پزشک هم دریافت کنید. در مواردی که لازم به دوز بیشتر دارو می باشد باید تحت نظر پزشک تان دارو را مصرف کنید. گاهی موارد نیاز به مصرف داروهای دیگری در درمان کهیر می باشد.

 

دکتر فاطمه دهقانی فیروزآبادی
پزشک عمومی

 

منبع

ادامه مطلب

باورهای نادرست در رابطه با آنفولانزا

باورهای نادرست در رابطه با آنفولانزا

بیماری آنفولانزا عفونت تنفسی واگیرداری است که ویروس آنفولانزا در بینی، گلو و ریه ایجاد می کند. باورهای غلط زیادی پیرامون آنفولانزا وجود دارد. به عنوان مثال، برخی گمان می کنند که آنفولانزا همان آنفولانزای معده یا رودل است، درحالی که آنفولانزای معده یک بیماری عفونی معده است که در اثر مسمومیت یا عفونت ویروسی مانند نوروویروس ایجاد می شود. بسیاری از افراد نیز واکسن آنفولانزا را قبول ندارند. سازمان کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) توصیه می کند که همه افراد بالای سن 6 ماهگی واکسینه شوند. واکسن آنفولانزا به دو صورت تزریقی و استنشاقی (LAIV4) وجود دارد.

 

رایج ترین تصورات اشتباه در مورد آنفلوانزا

باور نادرست - 1- آنفولانزا همان سرماخوردگی است و خطری ندارد.

سرماخوردگی و آنفولانزا اغلب اوقات به دلیل بعضی علایم و روش های درمان مشابه، با یکدیگر اشتباه گرفته می شوند. سرماخوردگی معمولا طولانی تر و خفیف تر است اما آنفولانزا شروع سریعی دارد و علایم آن به مراتب شدیدتر از سرماخوردگی بوده و به مدت 2 تا 3  روز طول خواهد کشید. همچنین آنفولانزا مسری است و می تواند بسیار خطرناک باشد.

علایم آنفلوانزا شامل موارد زیر است:

  • تب 38 درجه سلسیوس یا بالاتر.
  • لرز و عرق.
  • تهوع و استفراغ.
  • سردرد و دردهای عضلانی.
  • درد قفسه سینه.
  • سرفه.
  • گرفتگی بینی.
  • از دست دادن اشتها.

 

باور نادرست - 2- آنفولانزا کشنده نیست

آنفولانزا در موارد شدید و پرخطر می تواند کشنده باشد. افرادی که در معرض خطر بیشتری قرار دارند شامل:

  • نوزادان و کودکان تا سن 4 سالگی.
  • افراد بالای 65 سال.
  • زنان باردار و شیرده.
  • افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند.
  • افراد مبتلا به یک بیماری مزمن.
  • افرادی که در یک مرکز مراقبت طولانی مدت همچون سرای سالمندان زندگی می کنند.

این افراد در معرض خطر بیشتر مرگ و میر ناشی از آنفولانزا هستند. دریافت واکسن سالانه آنفولانزا از بروز خطرات و عوارض شدید ناشی از آن جلوگیری می کند و زمان بهبودی را کاهش می دهد.

در صورتی که مشکل بخصوصی نداشته باشید حتما واکسن بزنید تا از خودتان و اطرافیانتان محافظت شود. دریافت واکسن بخصوص برای افرادی که مشغول به کار در مراکز مراقبت های بهداشتی یا در مواجه با افراد پر خطر هستند ضروری است.

 

باور نادرست - 3- اگر واکسن بزنید، به آنفولانزا مبتلا نمی شوید.

واکسن به پیشگیری از آنفولانزا کمک می کند و دریافت هرساله آن شما را مصون می دارد. با این حال باز هم امکان ابتلا به انواع دیگری از ویروس آنفولانزا وجود دارد. گاهی پس از دریافت واکسن به نوع خفیف تری از آن مبتلا می شوید.

 

موارد دیگری که خطر ابتلا به آنفولانزا را کاهش می دهد:

  • شستشوی مرتب دست ها.
  • پوشاندن دهان با دستمال هنگام عطسه و سرفه.
  • پاک کردن سطوح و اشیاء با اسپری ضدعفونی.
  • استفاده از ضدعفونی کننده دست.
  • شستشوی جداگانه لباس های افراد مبتلا.
  • رعایت فاصله مناسب کودکان و نوزادان با افراد بیمار.

 

باور نادرست - 4- مصرف ویتامین C از ابتلا به آنفولانزا جلوگیری می کند.

ویتامین ها نمی توانند مانع ابتلا به آنفولانزا شوند.

 

باور نادرست - 5- واکسن سبب ابتلا به آنفولانزا می شود.

شما هرگز با دریافت واکسن تزریقی آنفولانزا، به آن مبتلا نخواهید شد. این واکسن حاوی ویروس کشته شده است که شما را آلوده نخواهد کرد. واکسن استنشاقی که به صورت اسپری بینی دریافت می شود از ویروس های زنده اما ضعیف ساخته شده اند که این نوع هم نمی تواند سبب بیماری شما شود.

اگرچه واکسن سبب بیماری آنفولانزا نمی شود اما می تواند عوارض جانبی ایجاد کند. ممکن است ناحیه تزریقی قرمز، متورم و یا زخم شود یا برای مدت کوتاهی دچار درد عضلانی، سر درد یا تب خفیف شوید. این علایم به دنبال دفاع بدن در برابر ویروس جدید ایجاد می شوند. گاهی علایم در برخی افراد به صورت آنفولانزای خفیف یا سرماخوردگی بروز می دهد.

 

باور نادرست - 6- استفاده از واکسن در مواقع بارداری یا شیردهی ممنوع است.

اگر قصد باردار شدن دارید یا در دوران بارداری یا شیردهی به سر می برید، حتما از واکسن آنفولانزا استفاده کنید. تزریق واکسن برای شما و نوزادتان کاملا بی خطر است. اگر واکسن نزدید و به آنفولانزا مبتلا شدید احتمال ابتلای نوزادتان وجود دارد. در این صورت پزشک داروی ضد ویروس یا رژیم غذایی خاصی را برای کاهش علایم تجویز خواهد کرد.

 

باور نادرست - 7- افرادی که به تخم مرغ حساسیت دارند، نمی توانند از واکسن آنفولانزا استفاده کنند.

محتوای آلرژن تخم مرغ در واکسن آنفولانزا بسیار کم است. ایجاد واکنش پس از دریافت واکسن تزریقی در کودکان و بزرگسالانی که به تخم مرغ حساسیت دارند نادر است. اگر در معرض خطر هستید، پزشکان توصیه می کنند که واکسن تزریقی خود را در مطب و در حضور پزشک دریافت کنید. در این صورت آن ها در مواجه با هرگونه واکنشی اقدامات لازم را انجام می دهند.

 

باور نادرست - 8- اگر سالم هستید نیازی به واکسن آنفولانزا ندارید.

برخورداری از سلامتی کامل نمی تواند شما را از ابتلا به آنفولانزا مصون بدارد. عفونت آنفولانزا به راحتی قابل انتقال است و ممکن است به شما نیز سرایت کند. لازم است تمامی افراد در سنین 6 ماه به بالا بجز موارد نادر از واکسن آنفولانزا استفاده کنند.

 

باور نادرست - 9- اگر به آنفولانزا مبتلا هستید یا قبلا به آن دچار شده اید، دیگر بیمار نمی شوید.

ابتلا به نوع خفیف بیماری پس از دریافت واکسن آنفولانزا وجود دارد و پزشک به شما توصیه می کند تا زمان بهبودی صبور باشید. دریافت واکسن آنفولانزا برای بیماران سرطانی نیز مفید است. استفاده از واکسن حتی اگر قبلا نیز به آن مبتلا شده اید حیاتی است و می تواند شما را در برابر چندین نوع ویروس محافظت می کند.

 

باور نادرست - 10- دریافت سالانه واکسن الزامی نیست

ویروس آنفولانزا هر ساله تغییر شکل می دهد. به همین علت لازم است ابتدای فصل آنفولانزا واکسن مربوط به همان سال را دریافت کنید. شیوع آنفولانزا معمولا در ماه های سردتر سال یعنی از مهر تا پایان اسفند خواهد بود.

 

باور نادرست - 11- استفاده واکسن آنفولانزا بیش از یک بار در سال، احتمال ابتلا به آن را کمتر می کند.

هیچ تحقیقی مبنی بر این موضوع وجود ندارد اما ممکن است برخی از کودکان یا افراد مسن نیاز به دریافت دو دوز  از واکسن را داشته باشند که بستگی به سن و سابقه پزشکی آن ها دارد. برای اطلاع از این موضوع با پزشک خود صحبت کنید.

 

باور نادرست - 12- اگر در اواخر فصل آنفولانزا، واکسن بزنید به مدت طولانی تری محافظت خواهید شد.

طبق توصیه سازمان کنترل و پیشگیری از بیماری، از آنجا که پس از تزریق واکسن بیشتر از دو هفته طول می کشد تا ایمنی ایجاد شود بنابراین مدتی قبل از شروع فصل آنفولانزا و همه گیر شدن بیماری باید واکسن دریافت کنید. با این حال دریافت دیر هنگام واکسن نیز بهتر از این است که اصلا واکسن نزنید.

 

مواردی که باید در نظر بگیرید

موارد نادری وجود دارند که نمی توانند واکسن دریافت کنند. اگر به سندرم گیلن باره مبتلا هستید نمی توانید واکسن بزنید. این سندرم بر روی اعصاب تأثیر می گذارد. همچنین برخی افراد نیز نسبت به واکسن واکنش شدید نشان می دهند یا دچار عوارض جانبی شدیدی می شوند. اگر جزء این افراد هستید حتما به پزشک خود اطلاع دهید.

اکثر افرادی که به آنفولانزا مبتلا می شوند با استراحت در خانه و به خودی خود بهبود می یابند. نوشیدن مایعات فراوان و استراحت کافی اهمیت زیادی دارد. بزرگسالان می توانند برای کاهش علایم از داروهایی مانند آسپرین، ایبوپروفن یا داروهای مربوط به آنفولانزا استفاده کنند. قبل از مصرف دارو حتما با پزشک خود مشورت کنید. پزشک می تواند نوع و میزان مصرف دارو را به شما بگوید.

اگر علایم آنفولانزا ادامه دار بود و در معرض خطر قرار گرفتید حتما به پزشک مراجعه کنید. پزشک برای تایید آنفولانزا آزمایش های تشخیصی تجویز می کند.

 

در صورت موارد زیر علایم آنفولانزا رو به بدتر شدن است:

  • طولانی شدن مدت زمان بیماری.
  • تب زیاد.
  • سخت شدن تنفس.
  • تغییر رنگ پوست به رنگ آبی در نوزادان.
  • درد یا فشار مداوم در قفسه سینه.
  • بیهوش شدن و غش کردن
  • تغییر در وضعیت روانی مانند بیدار نشدن از خواب، گیجی و گنگی.
  • استفراغ مداوم.
  • درد شدید سینوسی در صورت.
  • تورم غدد در گردن یا فک.
  • گوش درد.

 

سؤالاتی که باید از پزشک خود بپرسید

  • آیا می توانم واکسن آنفولانزا را از فروشگاه های عرضه کننده مواد غذایی یا داروخونه تهیه کنم؟
  • آیا ابتلا به آسم خطر ابتلا به آنفولانزا را افزایش می دهد؟
  • تفاوت آنفولانزا و عفونت تنفسی در چیست؟

 

سیه طاهره میرصالحی
کارشناس ارشد بیوشیمی

دکتر بابک قلعه باغی
فوق تخصص آلرژی و ایمونولوژی بالینی

 

منبع

ادامه مطلب

کنه و چگونگی محافظت در برابر آن

کنه و چگونگی محافظت در برابر آن

بهترین راه پیشگیری از بیماری های مرتبط با گزش کنه اجتناب و دوری از مکان های آلوده به آن است. در صورتی که مجبور به حضور در مکان های آلوده بوده اید بهتر است وضعیت سلامت خود را به دقت بررسی کنید بخصوص کودکان باید بیشتر مورد توجه قرار گیرند تا از آسیب های بعدی مصون بمانند.

 

مراحل محافظت در برابر کنه:

مراقبت از خود در مکان های آلوده به کنه دشوار است اما مواردی وجود دارند که می توانید برای سلامتی بیشتر خود بکار گیرید:

  • از اسپری دفع حشرات (اسپری پرمترین) بر روی کفش و لباس خود استفاده کنید.
  • برای مراقبت از پوست خود از اسپری های ضدحشره استفاده کنید اما مراقب کودکان باشید زیرا قرارگیری طولانی مدت اسپری بر روی پوست کودکان باعث ایجاد بثورات پوستی می شود.
  • برای بهتر دیده شدن کنه لباس های رنگ روشن بپوشید.
  • جوراب را روی شلوارخود بکشید تا کنه به پوست پایتان دسترسی نداشته باشد.
  • از چکمه های پلاستیکی بلند استفاده کنید.
  • برای از بین بردن کنه از گرما ، نفتالین یا سایر محصولات مشابه استفاده نکنید و ازتماس مستقیم دست با کنه خودداری کنید. برای این کار بهتر است از موچین یا قیچی کوچک، حوله، دستمال کاغذی یا دستکش پلاستیکی برای محافظت از انگشتان خود استفاده کنید.
  • کنه را از روی پوست خود به طور مستقیم و با فشار پایدار بکشید تا کنده شود. در غیر این صورت ممکن است نیش حشره در پوست باقی بماند و مجبور شوید با موچین، نیش را از پوست خود بیرون بکشید. در صورت مشاهده هرگونه علائم عفونت مانند قرمزی در محل نیش ، تب، لرز، سردرد، درد عضلات یا مفاصل، احساس خستگی، سرفه، گلودرد و درد قفسه سینه به پزشک مراجعه کنید.

 

سیده طاهره میرصالحی
کارشناس زیست شناسی و کارشناس ارشد بیوشیمی

دکتر بابک قلعه باغی
فوق تخصص آلرژی و ایمونولوژی بالینی

 

منبع

 

ادامه مطلب

تنگی نفس چیست؟

تنگی نفس چیست؟

زمانی که هوای کافی به ریه نرسد دچار تنگی نفس می شوید که می تواند یک مشکل اساسی در زمینه سلامت باشد. هنگامی که فعالیت جسمانی دارید یا دراز می کشید این حس تشدید می شود. ممکن است علائم دیگری مانند سرفه، تنگی نفس شدید و ناگهانی، درد سینه و تب  را هم تجربه کنید. در این صورت باید با پزشک مشورت کنید.

 

علائم تنگی نفس

وقتی تنگی نفس دارید احساس می کنید نمی توانید نفس بکشید، نمی توانید هوای کافی را به ریه خود وارد کنید و نفس عمیق بکشید. بعلاوه ممکن است در قفسه سینه احساس گرفتگی داشته باشید.

 

علل بروز تنگی نفس چیست؟

تنگی نفس می تواند دلایل مختلفی داشته باشد. از جمله:

  • آسم
  • سایر بیماری های ریه (از جمله آمفیزم که اغلب در اثر سیگار کشیدن ایجاد می شود)
  • نارسایی قلبی
  • حمله عصبی
  • آلرژی

اگر تنگی نفس همراه با سرفه و تب دارید ممکن است دچار عفونت قفسه سینه یا ذات الریه شده باشید. از دیگر عواملی که کمتر در بروز مشکلات تنفسی شایع است می توان به سرطان ریه، تشکیل لخته خون در ریه، سوراخ شدن ریه و جراحت بافت ریه اشاره کرد.

 

تنگی نفس چگونه تشخیص داده می شود؟

پزشک می تواند در پیدا کردن علت مشکل تنفسی به شما کمک کند. او ابتدا علائمتان را بررسی می کند و معاینه فیزیکی انجام می دهد. همچنین ممکن است از شما بخواهد چند آزمایش انجام دهید یا از قفسه سینه عکس برداری کنید.

روش دیگر گرفتن نوار قلب (ECG) است. در این روش پزشک از شما می خواهد دراز بکشید تا قلب شما را معاینه کند. این دستگاه با ارائه تصویر، سیگنال الکتریکی قلبتان را نشان می دهد.

شاید لازم باشد سیتی اسکن انجام دهید که نوع دیگری از عکس برداری با اشعه ایکس محسوب می شود. پزشک میزان قدرت تنفس شما (که به آن اسپیرومتری یا دم سنجی گفته می شود) و میزان اکسیژن خونتان را اندازه می گیرد. همچنین ممکن است  لازم باشد آزمایش خون انجام دهید.

 

آیا می توان از بروز تنگی نفس جلوگیری کرد؟

اینکه آیا می توان از بروز تنگی نفس پیشگیری کرد یا خیر به علت بروز آن بستگی دارد. اگر تنگی نفس به دلیل آلرژی باشد می توانید با تشخیص عوامل ایجاد آن از بروز تنگی نفس جلوگیری کنید. به محض شناسایی عامل حساسیت زا تلاش کنید تا از آن پرهیزکنید. اگر تنگی  نفس در اثر سیگار کشیدن باشد ترک آن می تواند به پیشگیری از تنگی نفس کمک کند. اما پرهیز از سایر عوامل بروز تنگی نفس راحت نیست.

 

درمان تنگی نفس

پزشک علت بروز مشکل تنفسی را درمان خواهد کرد. اگر سیگار می کشید برای کمک به روند درمان خود باید آن را ترک کنید. از پزشک خود کمک بگیرید. همچنین از تنفس مواد شیمیایی که به ریه آسیب می رساند مانند بخار رنگ و اگزوز ماشین بپرهیزید. در صورت تایید پزشک حتما ورزش کنید.

 

کنار آمدن با تنگی نفس

اینکه مدام دچار تنگی نفس باشید ترسناک است. اگر یاد یگیرید چطور آن را کنترل کنید از شدت ترس آن کاسته می شود. با کمک پزشک خود می توانید یک برنامه منظم و ثابت برای این وضعیت داشته باشید. ممکن است پزشک یک برنامه ورزشی، مدیتیشن، تکنیک های تنفسی یا ترکیبی از موارد ذکر شده را پیشنهاد دهد. در برخی موارد شاید به بیمار مکمل اکسیژن پیشنهاد شود.

 

سؤالاتی که باید از پزشک خود بپرسید

  • علت احتمالی تنگی نفس من چیست؟
  • آیا برای تشخیص علت تنگی نفس به آزمایش نیاز دارم؟
  • آیا تنگی نفس نشانه یک مشکل جدی تر است؟
  • آیا ورزش برای من خطرناک است؟ چه نوع ورزش می توانم انجام دهم؟
  • با توجه به علت تنگی نفس من بهترین روش درمانی کدام است؟
  • برای بهبود علائم تنگی نفس، چه شرایطی می توانم در خانه ایجاد کنم؟

 

سیده طاهره میرصالحی
کارشناس زیست شناسی و کارشناس ارشد بیوشیمی

دکتر بابک قلعه باغی
فوق تخصص آلرژی و ایمونولوژی بالینی

 

منبع

ادامه مطلب

اگزما و درماتیت آتوپیک چیست؟

اگزما و درماتیت آتوپیک چیست؟

اگزما یک اصطلاح عمومی برای بثورات پوستی است. شایع ترین نوع اگزما درماتیت آتوپیک نام دارد. اگزما اغلب با خارش بسیار همراه است و به دلیل خاراندن بسیار، پوست قرمز و ملتهب می شود. این بیماری در شیرخواران متداول است اما در کودکان و بزرگسالان نیز ایجاد می شود.
درماتیت آتوپیک یک بیماری مزمن پوستی و شایعترین نوع اگزما است و در اثر واکنش آلرژیک ایجاد می شود.
واژه " آتوپیک"  به معنی  تمایلات وراثتی برای ایجاد درماتیت ، آسم و تب یونجه می باشد.
"درماتیت" به معنی قرمز شدن و خارش پوست است.

درماتیت آتوپیک معمولاً در دوران شیرخوارگی شروع می شود و تا دوران کودکی ادامه می یابد. بعضی اوقات شرایط بیماری ممکن است بدتر شود که به آن تشدید ناگهانی می گویند و زمانی اتفاق می افتد که پوست بهبود یافته است و علائمی از درماتیت آتوپیک وجود ندارد. وضعیت آرام بیماری می تواند هفته ها ، ماه ها یا حتی سال ها ادامه داشته باشد. درماتیت آتوپیک در بسیاری از کودکان بهبود می یابد اما گاهی تا بزرگسالی ادامه می یابد و حملات تشدید بیماری در بزرگسالی خفیف تر است.

 

علائم اگزما و درماتیت آتوپیک

درماتیت آتوپیک و اگزما ممکن است با خشکی و خارش پوست آغاز شود. بثورات ممکن است بسیار قرمز ، متورم و دردناک شوند و به طور کلی هرچه بیشتر خارانده شود بدتر شده و مایعی از زخم ها تراوش می شود. سرانجام بثورات پوسته پوسته شده و شروع به پوست ریزی می کنند.
آرنج ، پشت زانو ، روی گونه ها و باسن نواحی شایع ایجاد بثورات هستند.

 

چه عواملی باعث اگزما و درماتیت آتوپیک می شود؟

اگر یکی از اعضای خانواده اگزما داشته باشد، احتمال درماتیت آتوپیک یا اگزما در دیگر افراد خانواده بیشتر می شود. این بیماری مسری نیست بدان معنی که شما نمی توانید از فرد دیگری بیماری را بگیرید. علت دقیق اگزما و درماتیت آتوپیک مشخص نیست.

 

اگزما و درماتیت آتوپیک چگونه تشخیص داده می شوند؟

پزشکان با دیدن ضایعات پوستی و پرسش از سوابقه پزشکی به راحتی قادر خواهند بود اگزما را تشخیص دهند. لازم است که بیمار در صورت داشتن آلرژی یا آسم ،اطلاعات مربوطه را در اختیار پزشک خود قرار دهد. پزشک ممکن است برای رد بیماری های دیگر ، آزمایشات خون و تست های آلرژی پوستی را تجویز کند.

 

آیا می توان از اگزما و درماتیت آتوپیک پیشگیری یا جلوگیری کرد؟

ممکن است شما علت ایجاد اگزما یا درماتیت آتوپیکرا ندانید و بدون دانستن آن عوامل پیشگیری ممکن نخواهد بود. این بیماری ها قابل درمان نیستند اما می توان با کنترل آن روند بیماری را بهبود بخشید. همچنین لازم است از مواردی که باعث تشدید آن می شوند جلوگیری کنید.

 

از تماس با عواملی که سبب تحریک پوست می شوند جلوگیری شود.
عواملی که باعث تحریک پوست می شوند عبارتند از:

  • شوینده های خانگی
  • مواد شوینده
  • لوسیون های مورد استفاده پس از اصلاح مو
  • صابون ها
  • بنزین
  • ترپتین و سایر حلالها

سعی کنید از تماس با چیزهایی که باعث ایجاد اگزما می شوند خودداری کنید. صابون و رطوبت باعث تحریک پوست می شود. فقط در صورت لزوم دستان خود را با صابون بشویید. اگر اگزمای دست دارید از یک صابون بدون چربی ملایم استفاده کنید. پس از شستن دستهایتان را کاملاً خشک کنید.

 

برای محافظت از پوست دستان خود، از دستکش استفاده کنید.

در هنگام کار با آب یا سایر مواد تحریک کننده دیگر از دستکش وینیل یا پلاستیک استفاده کنید. لازم است از دستکش نخی در زیر دستکش پلاستیکی استفاده شود تا از تعریق دست جلوگیری شود. گاهی دستکش را در آورید تا دست هایتان هوا بخورد و از ایجاد عرق داخل دستکش جلوگیری شود.
هنگام بیرون رفتن در زمستان دستکش بپوشید. هوای سرد و رطوبت کم سبب خشکی پوست  و تشدید اگزما می شود. از لباس های پنبه ای استفاده کنید زیرا پشم و برخی پارچه های مصنوعی پوست را تحریک می کنند.

 

در حمام یا زیر دوش مراقب پوست خود باشید.

از یک صابون ملایم و به مقدار کم جهت شستشو در حمام استفاده کنید. دمای آب را خنک و ولرم نگه دارید  و نباید داغ باشد. ماندن در وان برای مدت کوتاه (حدود 5 تا 10 دقیقه) می تواند برای پوست مفید باشد و باعث می شود لایه بیرونی پوست آب را جذب کرده و کمتر خشک شود. با استفاده از یک حوله نرم، پوست خود را بدون مالش خشک کنید و بلافاصله از مرطوب کننده استفاده کنید تا رطوبت پوست حفظ شود.

 

هر روز از مرطوب کننده پوست استفاده کنید.

مرطوب کننده ها به حفظ لطافت و انعطاف پذیری پوست کمک می کنند و از ترک پوستی جلوگیری می کنند. یک مرطوب کننده ساده بهترین انتخاب است و از مرطوب کننده های دارای رایحه و بسیاری از مواد اضافی دیگر اجتناب کنید. یکی از مرطوب کننده خوب و ارزان قیمت وازلین و اوسرین است. از مرطوب کننده هایی استفاده کنید که چرب تر از کرم باشند زیرا کرم ها معمولاً مواد نگهدارنده بیشتری در خود دارند. استفاده مرتب از مرطوب کننده می تواند به جلوگیری از خشکی رایج پوست در زمستان کمک کند.

 

از گرمای زیاد و عرق کردن خودداری کنید

گرما و تعریق بیش از حد باعث تحریک و خارش پوست می شود. سعی کنید از فعالیت هایی که باعث گرما و تعریق می شود خودداری کنید.

 

درمان اگزما و درماتیت آتوپیک

پزشک ممکن است کرم یا پماد کورتیکواستروئید را برای کاهش خارش و آرام شدن التهاب بثورات تجویز کند. بلافاصله پس از استحمام طبق دستور پزشک یا دستورالعمل خود پماد از آن استفاده کنید. اگر پوست پس از 3 هفته استفاده از دارو بهتر نشد به پزشک اطلاع دهید.
آنتی هیستامین ها مانند هیدروکسی زین باعث کاهش خارش و تحمل آن می شوند. اگر بثورات شدید باشند می توان از انواع داروهای جدید تنظیم کننده سیستم ایمنی مانند tacrolimus و pimecrolimus  استفاده کرد. این داروها جلوی واکنش بیش از حد سیستم ایمنی بدن در مواجهه با مواد آلرژن را می گیرند و به دلیل اینکه سیستم ایمنی بدن را تحت تاثیر قرار می دهند سازمان غذا و دارو توصیه می كند كه این داروها فقط در صورت عدم پاسخ مطلوب از سایرداروها استفاده شوند.
سعی کنید که ناحیه تحریک شده روی پوست را نخارانید زیرا سبب شکنندگی پوست، ورود باکتری ها و ایجاد عفونت می گردد. مرطوب کردن پوست به جلوگیری از خارش کمک می کند.

 

زندگی با اگزما و درماتیت آتوپیک

اگزما با استرس زیاد تشدید شود. سعی کنید استرس را تشخیص داده و بر آن غلبه کنید. اجرای روش های کاهش استرس می تواند کمک کننده باشد. تغییر نوع فعالیت های روزمره برای کاهش استرس می تواند مفید باشد.
نواحی دارای اگزما ممکن است دوباره به راحتی تحریک شوند بنابراین نیاز به مراقبت ویژه دارند. حتی پس از بهبودی باید نکات مراقبت از پوست رعایت شود.

 

سؤالاتی که باید از پزشک خود بپرسید

  • بهترین درمان برای من کدام است؟
  • آیا باید از کرم یا پماد استروئیدی استفاده کنم؟
  • عوارض جانبی کرم یا پماد استروئیدی چیست؟
  • آیا به داروهای دیگری نیاز دارم؟
  • بهترین راه برای جلوگیری از تشدید اگزما و درماتیت آتوپیک چیست؟
  • آیا صابون خاصی وجود دارد که باید از آن استفاده کنم؟
  • فرزند من اگزما دارد. چه نوع مرطوب کننده ای برای او مناسب است؟
  • چگونه می توانم خارش های پوستی فرزندم را بهبود بخشم؟
  • من اگزما دارم آیا فرزندان من به آن مبتلا خواهند شد؟
  • در صورت شدید شدن اگزما باید چه کارهایی انجام دهم؟

 

سیده طاهره میرصالحی
کارشناس زیست شناسی و کارشناس ارشد بیوشیمی

دکتر بابک قلعه باغی
فوق تخصص آلرژی و ایمونولوژی بالینی

 

منبع

ادامه مطلب