اگر شوره دارید شاید به درماتیت سبوره مبتلا هستید

درماتیت سبوره یک بیماری شایع پوستی است که معمولا سر را درگیر می کند و موجب پوسته ریزی سر، قرمزی پوست و شوره های مقاوم می شود. درماتیت سبوره قسمتهای دیگر بدن را نیز مانند صورت، بالای قفسه سینه و پشت که چرب هستند درگیر می کند.

بطور کلی درماتیت سبوره خطری برای سلامتی ندارد ولی باعث ناراحتی و خجالت می شود. درماتیت سبوره واگیردار نیست و ارتباطی به رعایت بهداشت فردی ندارد.

معمولا این بیماری مدت زمان زیادی طول می کشد و بارها مجبورمی شوید که درمان خود را تکرار کنید. شما می توانید با تشخیص علائم درماتیت سبوره و استفاده از اقدامات مراقبتی و درمانی عود و برگشت آن را کاهش دهید.

درماتیت سبوره با نامهای دیگری هم شناخته می شود مانند شوره، اگزمای سبوره، پسوریازیس سبوره و در نوزادان اصطلاحا کلاه گهواره نامیده می شود.

علائم درماتیت سبوره:

– پوسته یا شوره در سر، مو، ابرو، ریش و سبیل.

– لکه های چرب همراه با پوسته های زرد یا سفید و یا کبره مانند که روی سر و صورت، قفسه سینه، زیر بغل و پوست ناحیه تناسلی دیده می شود.

– قرمزی پوست

– قرمزی یا شوره روی پلک (بلفاریت)

– خارش یا سوزش نیز ممکن است دیده شود

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید؟

– زمانیکه این مسئله باعث مختل شدن خواب یا برنامه های روزمره شما بشود.

– زمانیکه این وضعیت باعث خجالت و نگرانی شما شود.

– زمانیکه به عفونت پوستی شک می کنید.

– زمانیکه اقدامات مراقبتی شما بی نتیجه است

علت بروز درماتیت سبوره ای:

پزشکان هنوز علت اصلی درماتیت سبوره را نمی دانند ولی بعضی موارد می توانند در این بیماری دخیل باشند مانند:

۱٫ مخمری (قارچ) به نام مالاسزیا که در چربی پوست وجود دارد.

۲٫یک واکنش التهابی مرتبط با بیماری پسوریازیس (پسوریازیس یا بیماری صدف یک بیماری مرتبط با سیستم ایمنی بدن است که موجب تجمع چند لایه پوست مرده می شود و بصورت پوسته ریزی دیده می شود)

۳٫فصل: در اوایل بهار و زمستان این بیماری بدتر می شود.

عوامل خطر:

بعضی از عواملی که موجب تشدید درماتیت سبوره می شود به شرح اند:

۱٫برخی وضعیتهای عصبی مثل بیماری پارکینسون و افسردگی.

۲٫ضعف سیستم ایمنی مثلا در بیماران پیوندی یا ایدز و HIV
مثبت، پانکراتیت الکلی و بعضی از سرطانها.

۳٫نارسایی قلب.

۴٫بیماریهای غدد که باعث چاقی می شوند مثل دیابت.

۵٫برخی داروها

۶٫خراش یا آسیبهای پوست در صورت.

پرسش های پزشک در نخستین ویزیت:

در اولین ویزیت ممکن است پزشک بعضی از سوالات زیر را شما بپرسد:

۱٫ چه علائمی دارید و اولین بار کی متوجه آن شدید؟

۲٫ آیا اولین بار است که با این مشکل مواجه شدید یا اینکه قبلا هم این علائم را داشتید؟

۳٫ این علائم (پوسته و شوره و…) چقدر شدید هستند؟ آیا همیشه هستند و بدتر شده اند یا اینکه گاهی بهترند و گاهی بدتر؟

۴٫ چه درمانهایی در منزل استفاده کردید مانند کرم یا شامپو؟

۵٫ هر چند وقت یکبار این درمانها را استفاده می کنید؟

۶٫ آیا چیزی بوده که آن را بهتر کرده باشد؟

۷٫ آیا چیزی باعث بدتر شدن آن شده؟

۸٫ چه داروها و ویتامین یا مکملی مصرف می کنید ؟

۹٫ آیا اخیرا تحت استرس بودید یا تغییر بزرگی در زندگیتان داشتید؟

چه اقداماتی می توانید انجام دهید؟

کرمهای ضد قارچی که بدون نسخه قابل تهیه هستند یا کرمهای ضد خارش می توانند کمک کنند. اگر سرتان درگیر است شامپوی ضد قارچ می تواند علائم را تسکین دهد. سعی کنید آن قسمت را نخارانید یا پوسته ها را نکنید چون در این حالت با تحریک پوست ریسک عفونت زیاد می شود.

آزمایش های تشخیصی:

ممکن است برای تشخیص نیاز به نمونه برداری (بیوپسی) باشد تا درماتیت سبوره از بیماریهایی با علائم مشابه تشخیص داده شود.

بیماریهایی مانند:

پسوریازیس: که معمولا باعث شوره و التهاب و قرمزی پوست می شود که با تکه های فلس مانند و پوسته پوشیده شده ولی در پسوریازیس معمولا پوسته ها بیشترند و رنگ سفید نقره ای دارند.

درماتیت آتوپیک (اگزما): این واکنش پوستی باعث خارش و التهاب در چینهای آرنج، زانو جلوی گردن می شود و اغلب عود می کند.

رزاسه: که معمولا فقط در ناحیه صورت اتفاق می افتد و پوسته های کمی دارد

درمان درماتیت سبوره ای:

درمان اصلی درماتیت سبوره شامپو، کرم و لوسیون است. ولی اگر با آنها درمان نشد پزشک داروی دیگری تجویز خواهد کرد. (استفاده از این درمانها باید با تجویز پزشک صورت گیرد)


کرم، شامپو یا پمادهایی که التهاب را کنترل می کنند:

هیدروکورتیزون قوی، فلوئوسینولون یا دزوناید که کورتونهایی هستند که استفاده از آنها راحت است و بر روی پوست سر یا نواحی درگیر زده می شوند. موثرند ولی اگر مداوم و برای مدت طولانی (هفته ها یا ماهها) استفاده شوند عوارضی دارند. مثلا باعث نازک شدن پوست یا ترک پوستی می شوند.


استفاده از شامپوهای ضد قارچ بطور متناوب با یک داروی قویتر:

استفاده متناوب شامپو کتوکنازول با کلوبتازول مخصوص پوست سر (دوبار درهفته) می تواند موثر باشد.


درمانهای خوراکی ضد قارچ :

پزشکتان ممکن است برایتان تربینافین تجویز کند. البته درمان رایجی نیست. زیرا می تواند عوارض مهمی مانند مشکلات کبدی و واکنشهای حساسیتی ایجاد کند.


داروهای موثر بر سیستم ایمنی:

کرمها و لوسیون حاوی تاکرولیموس و پیمکرولیموس (الیدل) می تواند موثر باشد و عوارض کمتری از کورتون داشته باشد. ولی در درمان درماتیت سبوره اولین انتخاب نیستند. بدلیل اینکه بلقوه ریسک سرطان را زیاد می کند و ضمنا گران هستند.


کرم و ژلهای ضد باکتری:

می توان از مترونیدازول (مترولوشن و متروژل) به عنوان کرم یا ژل، یک تا دوبار در روز استفاده کرد.


نوردرمانی با دارو:

که ترکیب پسورالن با نور درمانی است. در این درمان پسورالن به صورت خوراکی یا موضعی بر روی پوست استفاده می شود و سپس پوست در معرض نور فرابنفش قرارداده می شود. ولی این درمان در افراد با موهای ضخیم و پر پشت کمکی نمی کند.

سبک زندگی و درمانهای خانگی:

با تغییر سبک زندگی می توانید درماتیت سبوره را کنترل کنید.

از شامپوهای ضدشوره استفاده کنید:

۱٫ شامپوهای حاوی پیریتیون زینک یا سلنیوم را روزانه استفاده کنید.

۲٫ شامپوهای ضدقارچ کتوکنازول را دوبار درهفته و متناوب با شامپو روزانه استفاده کنید.

۳٫ استفاده از شامپوهای تار.

۴٫ شامپوهای سالیسیلیک اسید.

این شامپوها خصوصا در درمان شوره (درماتیت سبوره خفیف) کمک کننده هستند و اگر بنظر می رسد شامپویی یکبار جواب خوبی داد ولی به مرور اثرش کم شد به همراه آن نوع دیگری از این شامپوها را استفاده کنید و دقت کنید که شامپوها به مدت زمان کافی روی سر بمانند تا مواد داخل آنها تاثیر کنند و برای درمان بدن هم می توانید آن را به آرامی روی نواحی صورت گوش و قفسه سینه بمالید و سپس آبکشی کنید.

دیگر مراقبتهای خانگی:

– نرم کردن و حذف پوسته ها از مو. برای اینکار با روغنهای معدنی یا روغن زیتون پوست سر را چرب کنید و بعد از یکساعت موها را شانه کنید و سپس آبکشی کنید.

– بطور منظم پوستتان را بشویید و کاملا شوینده را از روی پوست سر و بدن پاک کنید. از صابونهای ملایم و مرطوب کننده استفاده کنید.

– از یک کرم کورتونی ضعیف استفاده کنید و اگر تاثیری نداشت از کرم ضد قارچ کتوکنازول استفاده کنید.

– از محصولات حاوی الکل بپرهیزید چون این محصولات می توانند باعث شعله ور شدن بیماری شوند.

– لباسهای نرم و نخی استفاده کنید چرا که جریان هوا در اطراف پوستتان التهاب و سوزش را کاهش می دهد.

– اگر ریش و سبیل دارید آنها را اصلاح کنید. درماتیت سبوره زیر ریش و سبیل بدتر می شود و با اصلاح کردن علائم کمتر می شوند.

– از خاراندن پوست بپرهیزید. خاراندن باعث افزایش التهاب و سوزش و عفونت می شود. از کرمهای هیدروکورتیزون یا کالامین برای کنترل خارش استفاده کنید.

– با ملایمت پلکهایتان را تمیز کنید. اگر پلکتان علائمی از قرمزی یا پوسته دارد هر شب با شامپو بچه آن را بشورید و با حوله نخی خشک کنید. کمپرس گرم نیز کمک کننده است.

– اگر نوزادتان دچار کلاه گهواره است (درماتیت سبوره در سر نوزاد) سر کودکتان را روزی یکباربا شامپو بچه و با ملایمت بشورید و سپس قبل ازاینکه شامپو را ابکشی کنید، به ارامی با شانه نرم پوسته ها را جدا کنید.

درمان های پیشنهادی دیگر:

درمانهای زیادی وجود دارد که به بعضی افراد کمک کرده است ولی شواهد کافی برای موثر بودن انها وجود ندارد مانند:

– روغن درخت چای: به تنهایی و یا اینکه به شامپو اضافه شود. می تواند در درمان درماتیت سبوره کمک کند. البته بعضی مطالعات نشان می دهد روغن درخت چای می تواند باعث شروع واکنشهای آلرژیک یا حساسیتی در بدن برخی افراد شود.

– مکملهای روغن ماهی: شواهدی وجود دارد که مصرف مکملهای روغن ماهی که حاوی امگا ۳ است به درمان درماتیت سبوره کمک می کند.

– الوئه ورا: مطالعه ای نشان داده است که استفاده روزی دوبار از کرم الوئه ورا برای ۴ تا ۶ هفته با کاهش ۶۲ درصدی خارش و پوسته ریزی همراه بوده است.

و در نهایت توصیه می شود هر درمانی را با نظر پزشکتان شروع کنید.

تلگرام ایران ام‌دی

همین الان به رایگان مشترک مطالب «ایران MD» شوید

آدرس پست الکترونیک:


۱- از ایمیل شما استفاده تبلیغاتی نخواهد شد
۲- هر زمان که مایل باشید می توانید اشتراک ایمیلی خود را قطع کنید
Delivered by Google FeedBurner